ยกให้ท่านอาแล้ว...อย่าหวังทวงคืน 既归叔父 休想夺回

จี้ซูซูเคยคิดว่าชีวิตในจวนสกุลเซียวเลวร้ายถึงที่สุดแล้ว

นางแต่งเข้ามาในฐานะภรรยาเอกของคุณชายรอง
ทว่ากลับถูกเหยียบย่ำให้ต่ำต้อยยิ่งกว่าบ่าวไพร่
สามีหมางเมิน แม่สามีกดขี่
ผู้คนทั้งจวนคอยหัวเราะเยาะสายเลือดและชาติกำเนิดของนาง
ราวกับนางเป็นเพียงเครื่องประดับไร้ค่าในเรือนหลังที่พวกเขาจะทิ้งขว้างเมื่อใดก็ได้

จนกระทั่งค่ำคืนหนึ่ง...
นางถูกวางยา ถูกผลักเข้าสู่แผนชั่วที่เตรียมไว้เพื่อทำลายชื่อเสียงให้ย่อยยับ

สามีของนางต้องการจับชู้ ต้องการใช้ความอัปยศนั้นเป็นข้ออ้างหย่าขาด
ต้องการให้นางกลายเป็นสตรีไร้ยางอายที่ไม่มีวันเงยหน้าในเมืองหลวงได้อีกตลอดชีวิต

แต่คนที่พวกเขาไม่ควรล่วงเกินที่สุด กลับไม่ใช่จี้ซูซู

หากเป็นบุรุษในห้องนั้น

เซียวจิ้ง แม่ทัพใหญ่ผู้กลับจากสนามรบ
บุรุษที่ทั้งเมืองหลวงต่างยำเกรง เย็นชา อำมหิต
และไม่เคยยื่นมือยุ่งเกี่ยวกับเรื่องไร้สาระในเรือนหลังของสกุลเซียว

คืนนั้น นางควรกลายเป็นหญิงแพศยาที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา

แต่กลับกลายเป็นสตรีที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา

จี้ซูซูจำต้องหาทางเอาชีวิตรอดท่ามกลางสายตาดูแคลน คำครหา
และแผนร้ายที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด
ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับไม่เพียงไม่ปล่อยนางไป
เขาลากนางขึ้นจากโคลนตมด้วยมือของเขาเอง
แล้ววางนางไว้ในตำแหน่งที่ผู้คนทั้งจวนต้องเงยหน้ามอง

"ในเมื่อพวกเขาอยากให้นางเสื่อมเสีย ข้าก็จะทำให้นางสูงส่งจนไม่มีผู้ใดแตะต้องได้"

ทว่าอ้อมแขนของแม่ทัพใหญ่ หาใช่ที่หลบภัยอันอ่อนโยนไม่
เขาปกป้องนางด้วยวิธีของราชสีห์ ครอบครองด้วยสายตาของผู้ล่า
และลงมือเด็ดขาดกับทุกคนที่กล้าคิดแตะต้องของของเขา

เหยื่อที่ถูกผู้อื่นโยนทิ้ง กลับตกลงไปในกรงเล็บของพยัคฆ์ร้าย
และพยัคฆ์ผู้นั้น... ไม่เคยคืนของที่ตนหมายตาให้ผู้ใดทั้งสิ้น