อุ่นไอรักไม่อาจหวนคืน

รักจนใจต้องเจ็บปวด ในเมื่อมันไร้ค่าขนาดนี้....เธอคงต้องยอมปล่อยความรักครั้งนี้ไป


ตัวอย่างบางส่วน

เขาสูดหายใจลึก พยายามหักห้ามใจและสติของตัวเองไม่ให้คล้อยตามไปกับสถานการณ์ตรงหน้า

"หยุดบ้าได้แล้วพี่พลอย! ใส่เสื้อผ้าซะ แล้วออกไปจากห้องผม!" ภัทรตวาดเสียงกร้าว

"ทำไมล่ะภัทร...พี่สู้เด็กคนนั้นไม่ได้ตรงไหน พี่ไม่สวยเหรอ หรือเพราะพี่แก่กว่า!" พลอยไพลินร้องไห้โฮ ร่างกายสั่นเทาอยู่ตรงหน้าเขาในสภาพที่เกือบเปลือยเปล่า

ภัทรหันกลับมาสบตาเธอตรง ๆ สายตาของเขาเย็นชา คำพูดของเขาหลังจากนั้นระเบิดออกมาราวกับเป็นใบมีดที่กรีดแทงศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่งจนไม่เหลือชิ้นดี

"อยากรู้ใช่ไหมว่าไม่ดีตรงไหน... ก็ตรงที่พี่ทำตัวไร้ค่าแบบนี้ไง!" ภัทรพูดจาต่อว่ารุนแรง

"เป็นถึงผู้บริหาร แต่กลับมาแก้ผ้าให้ผู้ชายเอาง่าย ๆ พี่คิดว่าทำแบบนี้แล้วผมจะรักพี่เหรอ? ผมมีแต่จะรังเกียจพี่มากกว่าเดิมซะอีก! ต่อให้พี่จะเอาตัวมาประเคนให้ผมถึงที่...ผมก็ไม่เอา!"