แพ้ทางเพื่อน(สนิท)

บทกลอน ฉันชอบเขามาตลอดเจ็ดปี แต่ก็ทำได้เพียงมองดูเขารักกับคนอื่น

ถ่านไม้ ผมมันโง่เอง ที่ดันไม่รู้ใจเพื่อนสนิท มันถึงทำให้เธอต้องหายไปจากผมนานถึงหกปี



***สปอยล์***

"ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวนะ" ผมทักทำลายความเงียบที่ปกคลุมห้องครัว มีเพียงเสียงน้ำไหลจากซิงค์ล้างจานที่ดังคลอไปกับเสียงหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะของผม

"หึ อิจฉาเหรอ?" บทกลอนเงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์ ดวงตาคู่นั้นดูสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา แต่มันกลับเป็นความสดใสที่ไม่ได้มีต้นเหตุมาจากผม

"เปล๊า... แค่น้อยใจ" ผมลากเสียงยาว แสร้งทำเป็นเล่นใหญ่เพื่อปกปิดความรู้สึกหน่วงในอก

"โตจนป่านนี้แล้วจะน้อยใจอะไรอีก"

"น้อยใจที่กลอนไม่สนใจถ่านไง..." ผมวางมือจากจานที่ล้างอยู่ หันไปทำหน้ายู่ยี่อ้อนวอนเหมือนเด็กสามขวบที่กำลังโดนแย่งของเล่นชิ้นโปรด

"อย่ามาทำแบ๊วหน่อยเลย ขนลุก"เธอหัวเราะเบา ๆ แต่สายตาก็ยังเหลือบมองแจ้งเตือนในโทรศัพท์อยู่ดี

"ใช่ซี้~ เราคงไม่ได้น่ารักเท่าคู่หมั้นแกใช่ไหมล่ะ?" ผมแกล้งประชดด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง แต่ลึก ๆ ในใจกลับหวังให้เธอปฏิเสธ

"อืม"

คำตอบสั้น ๆ เพียงคำเดียวทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาวเยือกขึ้นมาทันที ผมนิ่งไปชั่วขณะ รู้สึกเหมือนอากาศในห้องครัวมันเหลือน้อยเต็มทีจนหายใจลำบาก

"สรุปแกรักคู่หมั้นของแกจริง ๆ เหรอ?" ผมถามออกไปจนได้ เป็นคำถามที่ผมกลัวคำตอบที่สุด

"ก็เป็นเพื่อนกันมาหกปี พอ ๆ กับแกนั่นแหละ" เธอตอบพลางเก็บโทรศัพท์ลง "แต่มันต่างกันตรงที่... เขาชัดเจนมาตลอด เขาเป็นคนที่ทำก่อนเราทุกอย่าง ทั้งแอบชอบ ทั้งบอกรัก ทั้งขอเป็นแฟน จนถึงขั้นไปขอหมั้น เขาเริ่มก่อนหมดเลย... ไม่เคยปล่อยให้เราต้องเดา หรือต้องรอจนเหนื่อย"

"อึก..."

ความรู้สึกเหมือนโดนหมัดหนัก ๆ ชกเข้าที่กลางอก มันเจ็บจนพูดไม่ออก... ทำไมมันถึงเจ็บขนาดนี้วะ? หรือเป็นเพราะผมเพิ่งมารู้ใจตัวเองในวันที่สายไป? การได้รู้ว่าคนที่ผมเคยมองข้ามและทิ้งขว้าง กำลังได้รับการดูแลอย่างดีจากคนอื่น มันคือตอกย้ำความโง่ของผมได้ดีที่สุด

กรรมตามสนองมึงแล้วไงไอ้ถ่านไม้...





#จบดีไม่มีนอกกายนอกใจ



ประกาศชี้แจงรายละเอียดการเผยแพร่ผลงาน

เรียน นักอ่านทุกท่าน

ผู้เขียนขอชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับรูปแบบของนิยายเรื่องนี้ เพื่อสร้างความเข้าใจที่ตรงกันก่อนเข้าสู่เนื้อหา ดังนี้ค่ะ

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องยาวที่มีเนื้อหาต่อเนื่องกัน อย่างไรก็ตาม ในแต่ละตอนจะมีความยาวค่อนข้างสั้น แต่ไม่สั้นจนเกินไป ซึ่งผู้เขียนตั้งใจออกแบบโครงสร้างให้กระชับ เพื่อให้ผู้อ่านสามารถติดตามเนื้อหาได้ง่ายและรวดเร็วในแต่ละช่วงเวลา

ผู้เขียนมีความประสงค์ที่จะแบ่งปันผลงานให้แก่ทุกท่านได้อ่านโดยไม่มีค่าใช้จ่าย (อ่านฟรี) ทั้งในรูปแบบรายตอนบนแพลตฟอร์ม readAwrite และในรูปแบบอีบุ๊ก (E-book) บนระบบ meb และ ธัญวลัย ฯลฯ

เนื่องด้วยนิยายเรื่องนี้เน้นการดำเนินความสัมพันธ์หรือเหตุการณ์ที่รวดเร็ว ท่านสามารถแสดงความคิดเห็นหรือร่วมพูดคุยเกี่ยวกับเนื้อหาในแต่ละตอนได้ เพื่อเป็นกำลังใจและแนวทางในการพัฒนาผลงานชิ้นต่อไป

ผู้เขียนหวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายเรื่องนี้จะมอบความสุขให้แก่ผู้อ่านทุกท่าน และขอขอบคุณสำหรับการติดตามการสนับสนุนมา ณ ที่นี้

ขอแสดงความนับถือ

นามปากการสรินิน



ประกาศคุ้มครองลิขสิทธิ์ทางปัญญา

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (และฉบับเพิ่มเติม พ.ศ. 2558)

ผลงานนิยายเรื่องนี้ แพ้ทางเพื่อน (สนิท) เป็นทรัพย์สินทางปัญญาของผู้เขียน รสรินิน แต่เพียงผู้เดียว ห้ามมิให้ผู้ใดทำการคัดลอก, เลียนแบบ,ดัดแปลง, ทำซ้ำ, ถ่ายภาพ, บันทึกเสียง หรือจัดพิมพ์ เพื่อนำออกเผยแพร่ในทุกช่องทาง (ทั้งรูปแบบตัวอักษรและเสียง) ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์

การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายตาม พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ และผู้กระทำผิดจะต้องรับโทษตามที่กฎหมายระบุไว้สูงสุด รวมถึงการชดใช้ค่าเสียหายทางแพ่งที่เกิดขึ้น





สามารถติดตามต่อนักเขียนได้ที่

FB :รสรินิน นักเขียน

อ่านนิยายให้สนุกนะคะ