หออาชาไนย : พ่อค้าความตาย | บันทึกเปื้อนน้ำตา (เล่ม 4)

เมื่อผู้พิทักษ์ปรากฏกาย เพียรจึงไม่ต้องสู้เพียงลำพัง…

เศษวิญญาณของ "ใบบอน" ถูกรวบรวมและสร้างเป็นร่างใหม่ พยานจากหมู่บ้านมุกแก้วธาราจึงพร้อมกลับเข้าสู่ห้วงความฝันอีกครั้ง

พร้อมด้วยนกยูงและนกดำ เด็กชายจึงมีเหล่าผู้พิทักษ์ร่วมเดินทางไปยังสถานที่ซึ่งครั้งก่อนเขาทำได้เพียงเฝ้ามองและวิ่งหนี…

เป้าหมายแรกคือ "ไข่สีขาวมุก" ซึ่งถูกซ่อนอยู่ใต้หมู่บ้าน

ทว่าการตามรอยไข่ปริศนากลับพาพวกเขาลงสู่อุโมงค์ใต้พิภพ ก่อนจะค้นพบเส้นทางที่ทอดลึกเกินกว่าพื้นที่ใต้หมู่บ้านแห่งหนึ่งควรจะมี…

สายน้ำที่ไม่เป็นไปตามกฎธรรมชาติ
เขตแดนของเหล่าสัตว์วิเศษ
และโลกเร้นลับที่ไม่ควรเชื่อมต่อกับความฝันของเด็กคนหนึ่ง…

ยิ่งคณะสำรวจรุกลึกลงไป หายนะซึ่งเคยดูเหมือนการสังหารอันไร้เหตุผล ก็ยิ่งเผยร่องรอยของสิ่งที่ถูกจัดวางไว้ล่วงหน้า

ผู้คนในหมู่บ้านอาจไม่ได้ถูกนำมาอยู่รวมกันโดยบังเอิญ…
เหตุการณ์ในวันนั้นอาจไม่ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อสายฟ้าฟาด…
ผู้ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมด อาจอยู่ใกล้ตัวกว่าที่เพียรคิด…

ทว่าผู้ที่ปรากฏตัวในเหตุการณ์ อาจไม่ใช่ผู้วางแผน
ผู้ลงมืออาจเป็นเพียงหมากของใครบางคน
ส่วนความทรงจำของพยานอาจไม่ได้โกหก
เพียงแต่มันไม่เคยบอกความจริงทั้งหมด…

ยิ่งเพียรเข้าใกล้ต้นเหตุของหายนะ เขาก็ยิ่งพบว่า คำตอบที่ตามหาอาจหนักหนากว่าฝันร้ายทุกครั้งที่ผ่านมา

เด็กชายจะคลี่คลายความจริงได้หรือไม่
ก่อนหน้าถัดไปของบันทึกจะเปื้อนน้ำตา…

_______________________________

[ ระดับพลัง ]

- สร้างภาชนะ
- บ่อน้ำตาน้ำ
- ลอกบึง
- ดุจคลอง
- บรรจบแม่น้ำ
- พบสมุทร
- ดุจเทพ

--[ แฟนตาซีไทยร่วมสมัย | นิยายชุด 12 ภาค เขียนจบแล้ว ]--