กรงรักพ่อเลี้ยงในไร่องุ่น

เพราะหนี้สินมหาศาลที่ครอบครัวก่อไว้ ‘ชลิวรรณ’ จึงถูกส่งตัวมายังไร่องุ่นอันกว้างใหญ่เพื่อรองรับอารมณ์ของ ‘พ่อเลี้ยงอักษร’ ชายหนุ่มผู้ไร้หัวใจชนิดสุดๆ กรงทองแห่งนี้ไร้ซึ่งความปรานี มีเพียงความป่าเถื่อนและสายตาเย็นชาที่คอยแผดเผาเธอทุกค่ำคืน
เธอต้องทนอยู่สถานะ ‘ลูกหนี้ไร้ค่า’ ที่เขาจะกักขังไว้ในกรงรักแห่งนี้... จนกว่าเขาจะพอใจ
????????????????
เสียงลูกบิดประตูที่ถูกหมุนออกอย่างเบามือก็ทำให้ร่างบางต้องสะดุ้งตื่น เงาร่างสูงใหญ่ของบุรุษผู้เป็นเจ้าของไร่ก้าวสุ่มสี่สุ่มห้าเข้ามาในความมืด อักษรเดินตรงมาที่เตียงนอนช้าๆ กลิ่นเหล้าบรั่นดีจางๆ ที่โชยมาจากร่างกายของเขาทำให้ชลิวรรณรู้ได้ทันทีว่าคนใจร้ายกำลังขาดสติ ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงหนานุ่ม สายตาคมกริบจ้องมองร่างสั่นเทาของลูกหนี้สาวราวกับยักษ์เหยี่ยวที่กำลังมองเหยื่ออันโอชะ เขายื่นมือหนาไปลูบไล้โครงหน้าหวานอย่างแผ่วเบาทว่าแฝงไปด้วยความรุนแรงและเอาแต่ใจ
++++++++++++++
อักษรเหยียดยิ้มที่มุมปาก ชายหนุ่มไม่ฟังคำอ้อนวอนเลยแม้แต่น้อย เขาขยับกายเข้าหาพร้อมกับใช้มือหนารวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้กับที่นอนหนานุ่ม ร่างสูงใหญ่ทับทาบลงมาจนชลิวรรณแทบหายใจไม่ออก ความอบอุ่นจากแผงอกกว้างแผ่ซ่านเข้ามาทำลายความเหน็บหนาวจนสิ้น
"เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉันชลิวรรณ จำใส่หัวสมองของเธอไว้ว่าฉันเป็นเจ้าหนี้ ส่วนเธอก็คือลูกหนี้สาวที่ถูกส่งมาขัดดอกที่นี่ ชีวิตและร่างกายของเธอเป็นของฉันตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเข้ามาในไร่แห่งนี้แล้ว และคืนนี้ฉันจะเก็บดอกเบี้ยที่ครอบครัวของเธอค้างไว้ให้สาสม"