กลลวงรักเดิมพันหัวใจ

“แกท้องได้ก็แท้งได้เหมือนกันนังเฟย์” ทิพพากัดฟันพูดมองท้องของเภตราที่ยังแบนราบไม่เหมือนคนท้องเลยสักนิด “หรือว่าแกไม่ได้ท้องจริง” ทิพพานั่งลงบนโซฟายกขาไขว้กันมองเภตราอย่างดูถูกเหยียดหยามที่เอาตัวเข้าแลก
“ก็แล้วแต่พี่ปิ๋มจะคิด ที่ดั้นด้นมาหาเฟย์มีอะไรก็รีบพูดมาเถอะค่ะ”
“ฉันมาดูหน้าผู้หญิงหน้าด้านที่แย่งผัวฉัน” ทิพพาพูดเสียงดังมองเภตราตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างดูถูก
“พี่ปิ๋มช่างกล้าพูดนะคะว่าพี่ปราบเป็นผัวทั้งที่เขาไม่เคยแตะต้องเลย ถ้างั้นผู้ชายที่พี่ปิ๋มควงก็เป็นผัวหมดสิ” เภตราย้อนญาติสาวที่กล้าพูดว่าปราบเป็นผัวแล้วยิ้มเยาะ
“นังเฟย์.."
“ทำไมคะเฟย์พูดอะไรผิดเหรอ เอ้ะ หรือว่าไม่รู้ว่าจะเลือกใครมาเป็นผัวดีให้เฟย์ช่วยเลือกมั้ยล่ะ แต่เฟย์ว่าตอนนี้พี่ปิ๋มสนใจเรื่องอาสินก่อนเถอะคงติดคุกหัวโตแน่ค่ะ” เภตราย้อนทิพพาที่แรงมาเธอก็แรงตอบตาต่อตาฟันต่อฟันยิ่งเห็นทิพพาร้อนมากเท่าไหร่เธอก็เติมไฟเข้าไปจนกว่ามันจะเผาไหม้ความเจ็บแค้นในใจของเธอให้หมดสิ้นเมื่อนั้นเธอถึงจะหยุดและขอโทษลูกน้อยในใจ