หวานระทม

สิบทิศคิดมาตลอดว่าเรื่อง ‘คืนนั้น’ เป็นความผิดพลาดจริง ๆ เขาคิดมาเสมอว่าการแต่งงานกับเธอ มันทำลายชีวิตเขา

"พี่สิบ"

"เลิกเรียกชื่อได้แล้ว" เพราะความเมาทำให้สิบทิศกลายเป็นอีกคน ผู้ชายแสนดีที่ใจเย็นเสมอ ตอนนี้กลายเป็นเหมือนคนที่มีไฟสุมอยู่ตลอดเวลา เขากระชากร่างเล็กมาหาตัว กอดรัดเอวบางแน่น จากนั้นก็ฝังจูบลงที่แก้มนุ่ม

กลิ่นหอมอ่อน ๆ กระตุ้นจิตสำนึกของเขา ร่างกายของเขาร้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว

พลอยขวัญมองผู้ชายที่เธอรักด้วยน้ำตาเอ่อล้น สิบทิศทำกับเธอ เหมือนเธอไม่มีหัวจิตหัวใจ

"ปล่อยค่ะ เพื่อนหายใจไม่ออก" เธอบอกกับเขาเมื่อเขากอดรัดเธอแน่นขึ้นอีก เนินหน้าอกเธอบดเบียดไปกับแผงอกหน้าของเขา

สิบทิศแสยะยิ้ม ก้มมองเนินอกที่มีเพียงเสื้อยืดตัวเล็กปิดบังผิวเนื้อ แต่มันไม่ได้ปิดบังความอวบอิ่มไว้ได้เลย พลอยขวัญมีหุ่นที่สวยมาก กลมกลึงไปทุกสัดส่วน ทั้งหน้าอก เอว สะโพก เพราะงั้นถึงได้กระตุ้นความปรารถนาในกายเขาได้เสมอ

"แต่งตัวมาอ่อยผัวขนาดนี้ ทำเป็นอยากให้ปล่อยเหรอ"

"พี่สิบ พี่พูดจาไม่ให้เกียรติเพื่อนเลยนะคะ"

"เป็นผัวเมียกันแล้ว ได้กันไม่รู้กี่ครั้ง ต้องให้เกียรติอะไรกันอีก พูดกันตรง ๆ เลยดีกว่า เป็นคนดีก็บอกเป็นคนดี เป็นคนเลวก็แสดงออกมาเลยไง"

"กลับบ้านกันเถอะค่ะ พี่สิบคงจะเครียดเรื่องงานมากไป เพื่อนจะนวดให้นะคะ"

"ได้สิ" เขายิ้ม แต่แววตาร้ายกาจเปิดเผย "นวดด้วยปากจะดีมาก"

บอกแล้วเขาก็กดจูบพลอยขวัญอย่างเอาแต่ใจ พลอยขวัญดันแผงหน้าอกหนา ไม่ให้เขาทำอะไรน่าอายในที่ธารกำนัล

แต่ยิ่งขัดขืนสิบทิศยิ่งกดจูบหนักขึ้นไปอีก มือไม้ลูบไล้ เขาทำเหมือนกับจะร่วมรักกับเธอกลางผับนี้

"พี่สิบ ปล่อยนะคะ" คราวนี้พลอยขวัญออกแรงผลักสุดแรง สิบทิศที่แรงเยอะกว่าแต่เมามากเซไปนิดเดียว มือของเขายังจับแขนเธอแน่น

"ได้สิ ถ้าเมียไม่ให้จูบ ไปจูบคนอื่นก็ได้"

"นี่! พี่เป็นอะไร ดูไม่เป็นพี่เลยนะ"

"วันนั้นที่พี่เมา ถ้าพี่ไม่ได้จูบเพื่อน พี่ก็คงไม่ต้องแต่งงาน"

"พี่กำลังจะพูดอะไรกันแน่" พลอยขวัญใจเต้นรัว นัยน์ตาแดงก่ำ เธออยู่กับฝันร้ายมาตลอด เธอรู้สึกมาตลอดว่าเธอทำผิดต่อเขา ยิ่งเขาพูดมาแบบนี้ มันยิ่งแสดงให้เห็นว่าเขาเองก็คิด...ว่าเป็นเพราะเธอ

ใช่! ถ้าวันนั้นเขาไม่เมามาจูบเธอ ถ้าเขาไปกับผู้หญิงคนอื่น หรือถ้าเธอขัดขืนสักนิดเดียว สิบทิศคงไม่ต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงที่เขาไม่ได้รัก

เธอคิดมาตลอดว่าตัวเองผิด

แม้จะบอกตัวเองว่าเขาจะเริ่มก่อน เพราะเขาเมาจนหน้ามืดตัวมัว แต่ลึก ๆ แล้ว พลอยขวัญก็หนีความรู้สึกผิดนี้ไม่พ้น เธอหนีความจริงที่ว่า เธอนั่นแหละที่ทำให้เขาตกกระไดพลอยโจนกลายเป็นสามีเธอ

"หึ! แม่ง ทำหน้าตาใสซื่อได้เก่งมาก" สิบทิศสะบัดแขนเล็กนั่นออกจากมือแล้วเดินไปยังประตูทางออก

พลอยขวัญจับแขนตัวเอง มองแผ่นหลังกว้างของคนที่เธอรักสุดหัวใจค่อย ๆ เดินจากไป

แต่งงานกันมาสองปี สิบทิศอาจจะเย็นชากับเธอบ่อยครั้ง แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่เขาทำตัวเกรี้ยวกราดใส่เธอแบบนี้เลย ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะทำให้เธอเจ็บตัว

เพราะเขายังรักมนต์ภัสสรอยู่ใช่ไหม การได้พบกับหล่อนอีกครั้ง ทำให้เขายิ่งคิดว่าการแต่งงานกับเธอเป็นเรื่องผิดพลาดใช่หรือเปล่า