หออาชาไนย : พ่อค้าความตาย | หอฝึกอาชาไนย (เล่ม 7)

‘หอฝึกอาชาไนย’ ไม่เคยขาดแคลนผู้แข็งแกร่ง!

ในแต่ละปีจะมีผู้ถูกจัดเป็นตัวอันตรายสูงสุดอยู่เสมอ อย่างเช่นปีนี้

คนหนึ่งสามารถปลุก ‘ร่างภูตสายฟ้า’
คนหนึ่งได้รับฉายาว่า ‘แม่มดกิ้งก่าเพลิง’
และอีกคนหนึ่งกลับถือครอง ‘ศัสตราเทพ’

ทั้งสามถูกส่งแยกไปคนละวงแหวน เพื่อไม่ให้ผู้มีพลังอันตรายปะทะกันจนกลายเป็นสมรภูมิเลือด ซึ่งแม้แต่ครูฝึกก็อาจระงับไม่ทัน ระบบคัดกรองนี้ถูกใช้และปรับปรุงมาหลายรุ่น

จนกระทั่ง... ผู้คุมกฎเปิดแฟ้มประวัติของมนุษย์ธรรมดาผู้หนึ่ง

เขาไม่มีสายเลือดพิเศษ ไม่ได้รับพรจากเทพ และไม่มีอำนาจใดติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด ทว่ารายงานข่าวกรองของเขากลับหนาราวกับ ‘อัตชีวประวัติ!’

วีรกรรมบนลานประลอง เครือข่ายในตลาดผี และสัญญายมโลกที่เขาถือครอง
ตอกย้ำให้เห็นว่าความอันตรายของเด็กคนนี้ไม่ได้อยู่ที่พลังทำลายล้าง…
หากแต่อยู่ที่ 'ปัญญา' ของอดีตทนายความและ 'พ่อค้าความตาย'

เมื่อเกณฑ์เดิมไม่สามารถจัดเขาไว้ร่วมกับใครได้ และการปล่อยให้เขาเข้าไปอยู่ท่ามกลางผู้มีพลังอันตรายคนอื่นอาจสร้างปัญหาเกินควบคุม ผู้ใหญ่จึงตัดสินใจเปิดวงแหวนที่ 4 ขึ้นมาเป็นการเฉพาะ!

พร้อมประเคนภาระเป็นผู้เข้าฝึกหนึ่งพันคนซึ่งถูกระบบจัดว่าอ่อนแอที่สุด
บางคนยังสร้างตาน้ำไม่ได้
บางคนมีสายเลือดเก่าซึ่งไม่เคยได้รับการฝึก
และบางคนพึ่งก้าวเข้ามาสู่โลกของผู้ฝึกเวทมนตร์...

กลุ่มคนที่ถูกค่ายดูแคลนว่าเป็นเพียง 'วงแหวนลูกหมู'

เป้าหมายไม่ได้มีเพียงการแยกเพียรออกจากวงแหวนอื่น แต่คือการใช้เขาฝึกคนหนึ่งพันชีวิตให้กลายเป็นกำลังที่หอฝึกสามารถนำไปใช้งานได้

ถ้าเพียรฝึกคนเหล่านั้นไม่ได้ ภาระหนึ่งพันชีวิตก็จะกลายเป็นโซ่ตรวนถ่วงรั้งเขาไว้เสียเองจนจบหลักสูตรสองปี!

แต่เหล่าผู้คุมกฎอาจมองข้ามความย้อนแย้งของแผนการนี้
เพราะสำหรับพ่อค้าความตายที่มองทุกอย่างเป็นโอกาส...
ไม่มีทรัพยากรใดบนโลกไร้มูลค่า!

การมอบคนหนึ่งพันคนให้ผู้ที่อันตรายที่สุดดูแล
ตกลงแล้วมันคือการสร้างโซ่ตรวนเพื่อกักขัง...
หรือเป็นการประเคนกองทัพให้เขาเริ่มสร้างกันแน่!?

_______________________________

[ ระดับพลัง ]

- สร้างภาชนะ
- บ่อน้ำตาน้ำ
- ลอกบึง
- ดุจคลอง
- บรรจบแม่น้ำ
- พบสมุทร
- ดุจเทพ

--[ แฟนตาซีไทยร่วมสมัย | นิยายชุด 12 ภาค เขียนจบแล้ว ]--