แม้นม่านหมอกไม่มอดไหม้ เล่ม 1

ในเสี้ยววินาทีที่พรานป่าผู้รักความสงบอย่าง กันทร เผลอสบเข้ากับดวงตาสีแดงสดของ พระเจ้าม่านหมอกนรินทร์ ความหวาดกลัวไร้ที่มาก็พลันแล่นเข้าจู่โจมในจิตใจอย่างรวดเร็ว ทว่าชั่วขณะที่ลูกธนูอาบยาพิษกำลังพุ่งทะยานเข้าหาอีกฝ่าย สัญชาตญาณกลับสั่งให้เขาลงมือช่วยเหลือเอาไว้เสียอย่างนั้น

"ท่านเพิ่งจะโดนลอบสังหารไปเอง ไม่เสี่ยงชีวิตไปหน่อยหรือขอรับ"

"ใช่ไหมเล่า ชีวิตข้าเสี่ยงขนาดนี้ เจ้าไม่สงสารข้าหน่อยหรือกันทร มีองครักษ์ฝีมือดีอย่างเจ้าไว้ข้างกาย ข้าคงจะมีโอกาสรอดเพิ่มขึ้นอีกมากโขเลย"

"…ข้าหมายถึงชีวิตข้าขอรับ"

คำเตือน: การใช้ความรุนแรง (Graphic Violence) ฉากเลือดสาด (Gore) การสังหารหมู่ (Massacre) การทรมาน (Torture) การบรรยายสภาพศพ (Graphic Depiction of Corpses) การตัดอวัยวะ (Amputation) และการบีบคั้นจิตใจ (Angst)