ร้านหนังสือในวันฝนพรำ

กฎข้อแรกและข้อเดียวของร้านแห่งนี้คือ... "ห้ามส่งเสียงดังกว่าเสียงฝน"

'อคิณ' อดีตบรรณาธิการบริหาร หนีความผิดพลาดและบาดแผลในอดีตมาขังตัวเองอยู่หลังเคาน์เตอร์ร้านหนังสือเก่า Pluviophile Books ณ เมืองเวียงวารี เขาปรารถนาเพียงความเงียบสงัดและปล่อยให้ชีวิตดำเนินไปอย่างเชื่องช้าท่ามกลางกลิ่นกระดาษเก่า

จนกระทั่งพายุฝนได้พัดพา 'ดารินทร์' สัตวแพทย์สาวในเสื้อกันฝนสีเหลืองผู้หวาดกลัวเสียงฟ้าร้องจับใจ ให้พุ่งทะลุประตูกระจกเข้ามาในโลกของเขา

คนหนึ่งสร้างความเงียบเพื่อหนีอดีต อีกคนส่งเสียงเจื้อยแจ้วเพื่อกลบความตื่นตระหนก ท่ามกลางกลิ่นหอมของชาเอิร์ลเกรย์ ถ้วยชาเซรามิก และสายฝนที่โปรยปราย บาดแผลลึกของคนหลงทางทั้งสองกำลังถูกเยียวยาอย่างเงียบเชียบ

ในร้านหนังสือเล็กๆ แห่งนี้... ตัวอักษรและรอยยิ้ม จะส่งเสียงดังกว่าฟ้าร้องในใจได้หรือไม่?