วิศวะคนนี้แอบรักยัยเฉิ่ม

ทุกครั้งที่มีคนเรียกเธอว่า "เฉิ่ม"
ผมจะหงุดหงิดขึ้นมาทันที
เพราะในความเป็นจริง มีแค่ผมเท่านั้น ที่รู้ว่า...
เธอซ่อนความน่ารักและความขี้อ้อนไว้มากแค่ไหน
--------
พายุ หนุ่มวิศวะปี 4 หล่อ รวย
เขาถูกโหวตให้เป็นหนุ่มแบดบอยประจำมหาลัย
ด้วยลุกนิ่ง ๆ สายตาคมกริบ ที่ทำให้สาว ๆ ต่างคลั่งไคล้
ทั้งที่เรียนคณะวิศวะ แต่เขากลับชอบไปโผล่แถวคณะบัญชีอยู่บ่อย ๆ
เหตุผลน่ะเหรอ… ก็แค่ต้องไปดูแล "น้องสาว" ที่ชื่อ ต้นตาล
ลูกสาวเพื่อนสนิทของแม่ ลำพังแค่ "หน้าที่" พี่ชายแสนดี…
มันก็คงไม่มีอะไร แต่ "น้องสาว" คนนี้ชักจะไม่ระวังตัวเกินไปแล้ว
ปล่อยให้ใครก็ไม่รู้เข้ามาใกล้ได้ง่าย ๆ แบบนั้นได้ยังไง
ยิ่งมอง… ยิ่งหงุดหงิด ยิ่งห้ามใจ… ยิ่งอยากเข้าไปจัดการ
สงสัยงานนี้ พี่ชายคนนี้คงต้อง "ดูแล" ให้จริงจังมากกว่านี้ซะแล้ว
--------
(สปอยล์)
พอรู้ว่ามีคนมาจีบ ลูกสาว
พ่อนางเอกที่ไปดูแลธุรกิจที่ภูเก็ตถึงกับบินกลับบ้านด่วน
"พ่อมาจับแมวขโมยน่ะ" ติณณ์พูดขึ้นอย่างแข็งกร้าว
"แมวเหรอคะ ต้นตาลอยากเลี้ยงแมว" ต้นตาลพูดอย่างตื่นเต้นดีใจ
เธอนึกว่ามีแมวหนีมาในบ้านตัวเองจริง ๆ
"ไม่ดีหรอก แมวน่ะออดอ้อนคนไปทั่ว
เจอใครก็เข้าไปคลอเคลีย โดยเฉพาะสาว ๆ" ติณณ์แย้งขึ้นมาทันที
"แต่แมวตัวนี้อ้อนแค่กับเจ้าของตัวเองนะครับ
กับคนอื่นมันหวงเนื้อหวงตัวจะตาย" พายุพูดขึ้นยิ้ม ๆ
"พี่พายุเห็นแมวตัวนั้นแล้วเหรอคะ มันน่ารักมากมั้ย"
ต้นตาลหันไปถามชายหนุ่มอย่างตื่นเต้น
"น่าเกลียดมาก/น่ารักมาก" ติณณ์กับพายุตอบพร้อมกัน
--------
สรุปแมวตัวเดียวกันมั้ยคะ 5555555