เล่ห์รักน้องเมียใต้อาณัติอาคิน

“ขยะในบ้านอย่างเธอ... กำลังจะกลายเป็นเจ้าชีวิตของชายที่พวกเขาทั้งตระกูลต้องก้มหัวให้”

ในสายตาคนตระกูลวรโชติ เธอคือขยะที่ไร้ค่า แต่ในสายตาของราชสีห์อย่างอัครินทร์เธอคือดอกมะลิที่บอบบางทว่าหอมหวานเกินกว่าจะปล่อยให้ใครย่ำยี

เขาหมั้นกับคนพี่ตามสัญญา... แต่เขากลับ ‘ตีตรา’ คนน้องด้วยเสน่หาที่ไร้ทางออก

“จำใส่หัวไว้นะพิมพ์มาดา... ตำแหน่งคู่หมั้นฉันให้เธอได้ แต่ร่างกายและหัวใจของฉัน... มินตราคือเจ้าของเพียงคนเดียว!”