ให้หอนดังกว่านี้พี่ก็ยอม

'นภัสสร' หรือ 'นับดาว' หญิงสาวที่วาดฝันจะสร้างครอบครัวแสนอบอุ่นกับ 'อาร์ค อัครินทร์' ชายคนรักที่คบหากันมานานถึงสามปี ทว่าในวันที่เธอเตรียมจะบอกข่าวดีเรื่องสายเลือดที่กำลังก่อกำเนิดอยู่ในครรภ์ เขากลับชิงหั่นสะบั้นความสัมพันธ์อย่างเลือดเย็น พร้อมประกาศกร้าวว่าจะหันหลังให้ทางโลกและบวชตลอดชีวิต

นับดาวหัวใจแตกสลาย บุกฝ่าฝูงชนไปทวงถามความจริงถึงในงานอุปสมบท แต่กลับถูกมารดาของเขาขับไล่ไสส่งอย่างหน้าชื่นตาบาน จดหมายอ้อนวอนฉบับสุดท้ายที่หวังให้เขาเห็นแก่ลูกถูกแม่ผัวมหาภัยฉีกทิ้งทำลาย โลกทั้งใบพังครืนลงมาจนเธอตัดสินใจเชิดหน้าขึ้น หอบลูกในท้องเดินหน้าต่อไปเพียงลำพังและสาบานว่าจะไม่มีวันให้อภัยผู้ชายใจดำคนนี้อีก

สี่ปีผ่านไป นับดาวกลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสุดแกร่งของเด็กชายเป็นหนึ่ง กามเทพตัวแสบที่ฉลาดและแสบสันเกินวัย เธอใช้ชีวิตอย่างเข้มแข็งโดยไม่เคยล่วงรู้ความจริงเบื้องหลังเลยว่า การหนีไปบวชของอัครินทร์ในวันนั้นไม่ใช่เพราะเขาหมดรัก แต่เป็นเพราะเหตุบางอย่างที่ร้ายแรงกว่านั้นมากๆ

* ไม่มีนอกกายนอกใจ
* สุขนิยม
.
.
"พี่อาร์คมีเรื่องเครียดจากที่ทำงานเหรอคะ เล่าให้ดาวฟังได้นะ ดาวพร้อมรับฟังพี่เสมอ"

อัครินทร์ประสานมือวางไว้บนหน้าตัก นัยน์ตาสีรัตติกาลทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่ยังมีหยาดฝนเกาะพราว ไหล่กว้างของเขาสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอดคล้ายกำลังรวบรวมความกล้าหาญทั้งหมดที่มีในชีวิต

"พี่จะลาบวช"

ประโยคสั้นๆ ที่หลุดออกจากริมฝีปากหยักได้รูปนั้นเปรียบเสมือนสายฟ้าที่ผ่าเปรี้ยงลงมากลางกึ่งกลางใจของนับดาว หญิงสาวเบิกตากว้าง รอยยิ้มที่เคยประดับบนใบหน้าจางหายไปในพริบตา เธอแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างคนไม่เชื่อหูตัวเอง

"พี่อาร์คล้อดาวเล่นใช่ไหมคะ ช่วงนี้ไม่ใช่ช่วงเข้าพรรษาเสียหน่อย หรือว่าพี่อาร์คไปบนบานศาลกล่าวอะไรไว้แล้วต้องไปแก้บนคะ ดาวตกใจหมดเลย"

ทว่าใบหน้าคมคายกลับไม่มีเค้าความล้อเล่นแม้แต่น้อย เขายังคงนั่งนิ่งราวกับรูปสลักหินอ่อน แววตาของเขาเด็ดเดี่ยวและแน่วแน่จนนับดาวเริ่มรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แล่นปราดจากปลายเท้าขึ้นสู่ขั้วหัวใจ

"พี่ไม่ได้ล้อเล่น พี่ตั้งใจจะบวชจริงๆ พี่ไปเคลียร์งานและจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว"

คำว่าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วทำให้ลมหายใจของนับดาวสะดุดกึก มือบางที่ซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงกำแท่งพลาสติกตรวจครรภ์ไว้แน่นจนสั่นสะท้าน เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นพร่าขณะเอ่ยถามคำถามที่สำคัญที่สุดออกไป

"แล้วพี่อาร์คจะบวชนานแค่ไหนคะ หนึ่งอาทิตย์ หรือว่าหนึ่งเดือน ดาวจะได้เตรียมตัวจัดข้าวของและไปช่วยงานที่วัดได้ถูก"

ชายหนุ่มหันขวับกลับมาสบตากับเธอโดยตรง นัยน์ตาคมกริบที่เคยเต็มไปด้วยความรักและความทะนุถนอมบัดนี้กลับว่างเปล่าราวกับหลุมดำที่พร้อมจะดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างให้หายไปตลอดกาล ริมฝีปากหนาขยับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำที่ฉีกทึ้งหัวใจของคนฟังออกเป็นชิ้นๆ

"ตลอดชีวิต"