พันธนาการรักไร้ใจ

สามปีที่แต่งเข้าจวนอ๋องเจิ้นเป่ย 'ซูเจียวลู่' ทุ่มเททุกสิ่งเพื่อบุรุษที่นางรักสุดหัวใจ ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงแววตาเย็นชาและคำหยามเหยียด เพราะในใจของ 'จ้าวหยางเจี้ยน' มีเพียงสตรีอ่อนแอผู้บอบบางเท่านั้น
เมื่อความรักที่สูญเปล่ากรีดแทงจนร่างกายและจิตใจบอบช้ำเกินเยียวยา ซูเจียวลู่จึงเลือกที่จะตื่นจากฝันโง่งม หนังสือหย่าหนึ่งฉบับถูกจรดพู่กันเขียนขึ้น พร้อมกับการหันหลังก้าวออกจากกรงทองอย่างเด็ดเดี่ยว ไม่แยแสแม้แต่อำนาจบารมีที่สตรีทั้งเมืองหลวงต่างริษยา
ทว่า... ท่านอ๋องผู้หยิ่งยโสที่เคยชิงชังนางมาตลอด กลับตาแดงก่ำ บุกพังประตูเข้ามาฉีกหนังสือหย่าทิ้งจนขาดวิ่น
“ตราบใดที่ข้าไม่ประทับตรา เจ้าก็ยังเป็นพระชายาของข้า!” “เช่นนั้นหม่อมฉันจะเขียนใหม่ทุกวัน จนกว่าท่านอ๋องจะยอมปล่อยมือ”
จากแม่ทัพใหญ่ผู้สูงส่งที่เคยมองนางเป็นเพียงฝุ่นผง บัดนี้กลับกลายเป็นบุรุษหน้าหนาที่ตามตื๊อขัดขวางทุกเส้นทางหนี ยอมทิ้งศักดิ์ศรี ยอมตากพายุฝน ยามถูกสหายของนางอย่างองค์หญิงสิบสามชี้หน้าด่าทอหรือสั่งใช้งาน เขาก็เพียงก้มหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย ขอเพียงแค่ได้อยู่ใกล้ชิดอดีตภรรยาที่หมดรักเขาไปแล้ว
เตรียมพบกับมหากาพย์การเอาคืนบุรุษตาบอด ที่ต้องแลกมาด้วยน้ำตา คราบเลือด และการคุกเข่าอ้อนวอน ความรักครั้งนี้... ไม่ใช่กรงขัง แต่ข้าจะเป็นผู้กำหนดกระดานหมากเอง!