ทะลุมิติมาเป็นยอดหญิงนักชันสูตร

กลิ่นฟอร์มาลีนและไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศในห้องชันสูตรนิติเวชเป็นสิ่งที่ ‘ฉู่ชิง’ คุ้นชินมาตลอดเกือบสิบปีสำหรับเธอแล้ว คนเป็นอาจโกหกเพื่อเอาตัวรอด แต่คนตาย... มักทิ้งความจริงบางอย่างไว้ในร่างไร้วิญญาณเสมอ

"เคสนี้สรุปว่าหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันจริง ๆ หรือครับหมอฉู่?" ผู้ช่วยหนุ่มเอ่ยถามพลางมองแพทย์นิติเวชหญิงระดับหัวกะทิที่กำลังลงมีดผ่าตัดด้วยท่วงท่าที่นิ่งสนิท แววตาหลังกรอบแว่นคมกริบและไร้ความรู้สึก

"ภายนอกอาจจะใช่..." ฉู่ชิงตอบ น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าเด็ดขาด "แต่ขั้วหัวใจมีรอยคล้ำ ผนังกระเพาะอาหารมีปฏิกิริยาบางอย่าง นี่ไม่ใช่การตายตามธรรมชาติ แต่เป็นฆาตกรรมอำพรางด้วยพิษที่ออกฤทธิ์เร็ว"

ในขณะที่เธอกำลังจะคีบชิ้นเนื้อเพื่อส่งตรวจเข้าแล็บ นิ้วมือขวาที่สวม ‘กำไลหยกโบราณ’ ที่เธอเพิ่งประมูลมาได้เมื่อวันก่อนก็พลันร้อนวาบขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แสงสีเขียวมรกตเรืองรองสว่างสวาบจนบดบังทัศนวิสัยทั้งหมด เสียงหวีดแหลมบาดแก้วหูดังสะท้อน พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่เรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ

‘ฉู่ชิง... ฉู่ชิง...’

สติของเธอถูกกระชากดิ่งลงสู่ความมืดมิดในทันที

"เฮือก!"

ฉู่ชิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการสำลักอากาศเข้าปอดอย่างรุนแรง ความเย็นเยียบที่สัมผัสไม่ใช่แอร์คอนดิชันเนอร์ แต่เป็นแผ่นไม้กระดานแข็ง ๆ และกลิ่นอับชื้นของเนื้อไม้เก่าผสมกลิ่นธูปโชยเตะจมูก

เธอรีบยันตัวลุกขึ้นนั่ง ทว่าศีรษะกลับปวดแปลบจนต้องกุมขมับ และเมื่อสายตากลางแสงสลัวเริ่มปรับโฟกัสได้ สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่ห้องแล็บนิติวิทยาศาสตร์อันทันสมัย... แต่เป็น โลงศพไม้ นับสิบโลงที่วางเรียงรายอยู่รอบกาย!

"นี่มัน... เรื่องบ้าอะไรกัน"

ฉู่ชิงก้มมองมือตัวเอง สิ่งแรกที่เห็นคือ ‘กำไลหยกโบราณ’ วงเดิมยังคงสวมอยู่ที่ข้อมือ ทว่าผิวกายกลับหยาบกร้านและซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด เธอรีบลุกไปที่กระจกทองเหลืองบานเก่าที่ตั้งอยู่มุมห้อง ภาพที่สะท้อนกลับมาคือใบหน้าที่เหมือนกับตัวเธอในยุคปัจจุบันราวกับแกะ

ต่างกันเพียงแค่อาภรณ์ตัวยาวสีซีดจางแบบโบราณ และความทรงจำสายหนึ่งที่พุ่งทะลักเข้าสู่สมอง

ร่างนี้ชื่อ ‘ฉู่ชิง’ เหมือนกัน...

เป็นเพียงบุตรสาวสัปเหร่อเจ้าของร้านขายโลงศพตกอับที่เพิ่งตรอมใจตายตามบิดาไปเมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อน ฉู่ชิงคนเดิมช่างอ่อนแอ ขี้กลัว และขลาดเขลา จนถูกชาวบ้านตราหน้าว่าเป็นตัวซวยของหมู่บ้าน

แพทย์หญิงนิติเวชสูดหายใจเข้าลึก จ้องมองเงาของตัวเองในกระจก แววตาที่เคยหวาดกลัวและอมทุกข์ของเจ้าของร่างเดิมพลันเลือนหายไป เหลือเพียงแววตาเฉียบคม นิ่งสงบ และเด็ดเดี่ยวของหมอศพผู้ไม่เคยเกรงกลัวต่อสิ่งใด

ในเมื่อสวรรค์เล่นตลกให้เธอต้องมาอยู่ในดงโลงศพยุคโบราณ เธอก็จะใช้มีดผ่าตัดในมือนี่แหละ พลิกชะตาชีวิตบุตรสาวสัปเหร่อกระจอกให้ดู!