เมื่อวันจากลามาถึง

เธอตามนายหัวณชายุมาเพราะอยากทำงานปลดหนี้ แต่ในวันหนึ่งเขาเสนอให้เธออุ้มท้องลูกให้เขาเพื่อปลดหนี้
สรสิชาคิดหนักแต่หนีไม่พ้น เธอตั้งท้องลูกของนายหัว แต่แล้วเรื่องอลวนก็เกิดขึ้นเพราะครอบครัวเธอ หญิงสาวต้องออกจากฟาร์มพีระไปด้วยความปวดร้าว-----
------

"มาตั้งท้องให้ฉันแล้วเราก็หมดหนี้กัน"
หูเธออื้อ วิ่งไปยืนข้างหน้าร่างสูงโปร่ง ปากเธอสั่นยามพูดถามออกมา
"พูดเล่นใช่ไหมคะ"
"ในเมื่อแม่เข้าใจว่าอย่างนั้น ในเมื่อเป็นทางที่ดี พ่อไม่ต้องยุ่งกับเธอ ควรเก็บไปคิดนะ และบอกไว้เลยถ้าพ่อยังตอแยเพราะเธอไม่ร่วมมือ เธอต้องหาทางออกเอง"
อะไรของเขา พูดเอาแต่ได้อยู่ฝ่ายเดียว แม้เหมือนเป็นการช่วยเธอ แต่การให้ท้องลูกเขาใช้หนี้มันเขาไม่ควรพูดออกมา
"เธอคิดว่าฉันไม่ควรเสนอแบบนี้ใช่ไหม" เขาเริ่มเดิน สรสิชาต้องรีบเดินตามเขาและพยักหน้า
"ใช่ค่ะ ทำไมจู่ๆ…"
"ก็แค่ท้องเด็กสักคนจะเป็นไรไป จะให้เงินติดตัวไปด้วยเมื่อจากไป"
"ไม่คิดแต่งงาน ไม่คิดให้ฉันดูแลลูกเหรอคะ"
เธอถามอะไรออกไปแต่ก็เอาคำถามกลับมาไม่ได้ ทำแค่เพียงรอคำตอบจากเขา
ตอบมาสิ อย่ามาอ้ำอึ้งนะนายหัว เธอจ้องเขาราวกับเมื่อครู่ฝาดไป นายหัวต้องย้ำคำพูดเสียงดังฟังชัด

ติดตามอ่านฉบับเต็มกันค่ะ
ด้วยความขอบคุณ
ลิขิตนางฟ้า