หยุดขยันเถอะพระสนม เจิ้นตามไม่ทันแล้ว เล่ม 2 (จบ)

เจียงเสียน ตัวตึงสายบ้างานแห่งบริษัทไอทียักษ์ใหญ่ได้ทะลุมิติมาแล้ว

ก่อนทะลุมิติ เธอเพิ่งไปหาหมอด้วยโรควิตกกังวล "ถ้าฉันไม่ได้ทำโอทีสักวันจะรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวค่ะ พอได้หยุดพักก็หายใจไม่ค่อยออก ทำยังไงดีคะ"

เพื่อนถาม : "โรคแกมันติดต่อได้ป่ะ? มาที่บริษัทฉันหน่อยสิ รีบเอาโรคนี้มาแพร่เชื้อเร็วเข้า!"

หลังทะลุมิติ เธอเข้ามาอยู่ในวังหลังที่ใช้ชีวิตกันแบบสโลว์ไลฟ์ ทุกคนวันๆ ไม่ทำอะไร เธอว่างจนจะบ้าตายอยู่แล้ว! ดังนั้น เธอจึงไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดโหมดสู้ชีวิตปั่นงานมันซะเลย!

ตาอิ้ง (สนมระดับล่าง) ผู้ไม่ประสงค์ออกนามรายหนึ่ง: เดือนสิบเอ็ด ตอนที่หิมะในเมืองหลวงตกหนักที่สุด เจียงตาอิ้งออกไปเต้นรำที่สวนเหมยทุกวัน! แม่เจ้าโว้ยยย ต้องทุ่มสุดตัวขายวิญญาณขนาดนี้เลยเหรอ เรื่องแย่งชิงความโปรดปรานอะไรนั่น มันใช่เรื่องที่คนรายได้ปีละสี่ตำลึงอย่างพวกเราต้องไปใส่ใจซะที่ไหนล่ะ ดังนั้นในปีเดียวกัน เจียงตาอิ้งจึงได้เลื่อนขั้นเป็น 'เหม่ยเหริน' ส่วนเธอก็ยังคงเป็นตาอิ้งต่อไป

ต่อมา มีข่าวลือว่าเจียงกุ้ยเฟยกับแม่เลี้ยงความสัมพันธ์ไม่ค่อยลงรอยกันนัก หลังจากแม่เลี้ยงคลอดลูกชายก็ขอเข้าเฝ้าในวัง พระนางกุ้ยเฟยจึงประทานพู่กันลายมือแท้ 15 ตัวอักษร ให้เอาไปแขวนไว้บนหัวเตียงน้องชายต่างแม่... "เหลือเวลาอีก 4,370 วันก่อนการสอบจอหงวน"

เรื่องการสร้างตัวตนต่อหน้าบอส เจียงเสียนคือมืออาชีพ คุณเคยเห็นสนมในวังหลังคนไหนตื่นตอนตีสามไหมล่ะ สนมคนอื่นตื่นตีห้า แต่เธอตื่นตีสาม! ตอนที่สนมคนอื่นชมดอกไม้ ชมจันทร์ ดูงิ้ว นั่งเม้ามอย เธอเอาเวลาไปซ้อมเต้น ซ้อมร้องเพลง ซ้อมดีดพิณ ศึกษาความชอบของบอสใหญ่ ทักษะการทำงานก็เลิศ การประจบประแจงก็ไม่ขาดตกบกพร่อง เจียงเสียนเชื่อมั่นว่า แค่ขยันสู้ชีวิตต่อไปแบบนี้ ถ้าบอสจะเลื่อนขั้นขึ้นเงินเดือน ย่อมต้องนึกถึงเธอเป็นคนแรกอย่างแน่นอน!

ส่วนฮ่องเต้ที่เคยเห็นแผนการแย่งชิงความโปรดปรานมาแล้วนับไม่ถ้วน กลับจำได้แค่เจียงเสียนเพียงคนเดียว... ผู้หญิงคนนี้รักเจิ้นมากเกินไปแล้วจริงๆ !

(2 เล่มจบ)