ชาตินี้ข้าเข็ดหลาบแล้ว

โปรย
"พาตัวพระชายาไปกักบริเวณในตำหนักเย็น หากไม่ได้รับคำสั่งจากข้า ห้ามผู้ใดปล่อยนางออกไปโดยเด็ดขาด"
ชาติก่อนฉู่ชิงหรันรักบุรุษตรงหน้าสุดหัวใจ ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำสั่งให้ขังนางเอาไว้ในตำหนักอันเย็นยะเยือก ให้อดอาหารจนตายอย่างเยือกเย็น
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง โชคชะตากลับพานางย้อนเวลามาในช่วงสัปดาห์แรกที่แต่งเข้ามา ชาติใหม่นี้นางเลยขอสาบานกับตัวเองว่าจะไม่รัก และมองเขาเป็นเพียงอากาศธาตุเท่านั้น รอวันหย่าขาดเพื่อไปใช้ชีวิตของตน