นายท่านสามงอนภรรยาอีกแล้ว [Mpreg]

คนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้ มันจะพลาดโอกาสที่จะได้เอาคืนแฟนเก่าที่ทรยศแอบไปมีชู้ได้ยังไง ต่อให้ต้องเสียเงินเป็นร้อยล้านซื้อตัวลูกหนี้ที่เป็นแฟนเก่าต่อจากเพื่อนก็เถอะ ไอ้สามคนนี้ก็ไม่เสียดายสักนิด

ตกอยู่ในมือใครไม่ตก ดันมาตกอยู่ในมือไอ้สาม เตรียมตัวเลย ยัยคนนั้นน่ะ เจ้าหนี้คนนี้จะทบให้ทั้งต้นทั้งดอก เอาคืนให้แบบไม่ขาดทุนแน่นอน

แต่ยัยนั่นไม่ได้มาคนเดียว..

ยัยนั่นกลับมาพร้อมกับสิ่งมีชีวิตขนาดกะทัดรัดอีกสองก้อน!

ผมเบิกตากว้างหลุดมาดขรึมทันทีที่เห็นเด็กตัวน้อยสองคนเดินเตาะแตะ สะพายกระเป๋าเป้ใบจิ๋วพลางจับมือซายน์ไว้คนละข้างเดินเข้ามาในบ้านอย่างกล้าๆ กลัวๆ

นี่มันอะไรกันวะเนี่ย กูจ่ายร้อยล้านซื้อยัยนั่นมาทรมาน แต่ได้ของแถมเป็นลูกติดมาอีกสองคนเลยเหรอวะ!

"จะให้นอนที่ไหน"

"…………"ผมที่ยังเหวออยู่ไม่ได้ตอบคำถาม

"ไม่มีปากหรือไง?" ซายน์ถามขึ้นอีกครั้ง

เดี๋ยวนะ... นี่สรุปกูเป็นเจ้าหนี้ที่ถือไพ่เหนือกว่าถูกไหม? ทำไมสถานการณ์ตอนนี้กูเหมือนลูกหนี้ที่โดนทรมานเองเสียมากกว่าวะ

"ห้องคนใช้" ผมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ตั้งใจจะรอดูว่ายัยคนหยิ่งยโสตรงหน้าจะมีสีหน้าเจ็บปวดหรือโวยวายออกมาบ้างไหมที่โดนไล่ไปอยู่ห้องคนใช้

"อืม อยู่ตรงไหน" ซายน์ตอบรับสั้นๆ

เฮ้ย! ไม่โวยวายสักนิดเลยเหรอวะ มั่นใจนะว่านี่คือคุณหนูบ้านเทวะกิจที่เคยอยู่อย่างสุขสบายมาทั้งชีวิตน่ะ นี่กู กำลังแกล้งอยู่นะเว้ย! ช่วยรู้สึกอะไรหน่อยได้ไหม

"ไม่สิ ทำไม..."

"อย่าลีลาไอ้สาม ลูกกูง่วงนอน" ซายน์ตวัดสายตาดุๆ มองตรงมาที่ผม น้ำเสียงนิ่งลึกทว่ามีอำนาจทำลายล้างสูงมาก จนวิญญาณไอ้สามคนกลัวเมียในอดีตมันเฮี้ยนเข้าสิงร่างทันที

"ครับ ผมล้อเล่นครับ เดินขึ้นบันไดไปห้องแรกฝั่งซ้ายมือเลยครับ"

ผมพ่นประโยคนั้นออกมาอย่างรวดเร็วรัวๆ สองมือแทบจะยกขึ้นมาพนมกราบโดยไม่รู้ตัวเมื่อเจอโหมดดุของยัยนี่เข้าไป

ไม่สิ!

ตั้งสติก่อนไอ้สาม! นี่กูเป็นเจ้าหนี้นะโว้ย กูจ่ายเงินไปตั้งร้อยล้าน จะไปพูดเพราะอ่อนน้อมถ่อมตนใส่ลูกหนี้เพื่ออะไรกันวะ

......................................................................



ถ้ามีใครพูดว่า ใครกลัวเมียออกจากแก๊งเราไป ไอ้สามวิ่งคนแรก!!!