นั่วนั่วจะช่วยท่านแม่เอง

วันนั้นเด็กทั้งสามวิ่งออกไปรับบิดาที่หน้าหมู่บ้าน นั่วนั่วกอดขาเขาแน่น ร้องเรียกท่านพ่อไม่หยุด หวังฮ่าวหัวเราะแล้วอุ้มนางขึ้นสูง เขานำเงินกลับมาห้าร้อยเหวิน พร้อมข้าวสารหนึ่งถุง เนื้อหมูครึ่งชั่ง และผ้าฝ้ายเนื้อหยาบอีกหลายพับ สำหรับครอบครัวยากจนอย่างพวกเขา สิ่งเหล่านั้นแทบไม่ต่างจากทรัพย์สินล้ำค่า หลี่ชุ่ยเหนียงดีใจจนมือไม้สั่น นางนำเนื้อหมูไปต้มกับผักป่า ทำอาหารมื้อดีที่สุดในรอบหลายเดือนให้ลูก ๆ กิน
คืนนั้นหวังฮ่าวนั่งอยู่ใต้แสงตะเกียงน้ำมัน พูดถึงเมืองหลินอันด้วยแววตาเป็นประกาย เขาบอกว่างานในเมืองมากกว่าที่คิด แม้ตอนนี้ยังเป็นเพียงผู้ช่วยคัดลอกบัญชีให้ร้านค้าเล็ก ๆ แต่หากทำดี เจ้าของร้านอาจให้เขาอยู่ประจำ ถึงตอนนั้นค่าจ้างจะมากขึ้น เขาจะกลับมาเดือนละครั้ง หากงานยุ่งนักก็สองเดือนครั้ง แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เขาจะไม่ปล่อยให้ภรรยาและลูกต้องลำบากอยู่ที่นี่นานเกินไป หลี่ชุ่ยเหนียงเชื่อเขาอย่างหมดใจ
หลังจากคืนนั้นหวังฮ่าวออกจากบ้านไปก่อนฟ้าสาง เขาลูบศีรษะลูกชายทั้งสอง ก้มจูบหน้าผากนั่วนั่ว แล้วบอกให้พวกเขาเชื่อฟังมารดา รอเขากลับมา ทว่าการรอคอยครั้งนั้นกลับยาวนานกว่าที่ทุกคนคิด
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
"พี่ใหญ่ เดินมาทางนี้ก่อน นั่วนั่วมีความลับจะบอก"
ต้าหลางขมวดคิ้วทันที "ความลับอะไร"
"พี่ใหญ่สัญญาก่อนว่าจะไม่ตกใจ แล้วก็ไม่บอกใครมั่ว ๆ"
คิ้วของต้าหลางยิ่งขมวดแน่นขึ้น "นั่วนั่ว เจ้าคิดจะทำอะไร"
แสงจาง ๆ แทบมองไม่เห็นห่อหุ้มเกล็ดเงินของพวกมันไว้ ปลาที่เดิมเล็กเท่านิ้วมือค่อย ๆ ขยายขนาดขึ้นอย่างเชื่องช้า จากลูกปลาตัวจ้อยที่ยาวไม่ถึงฝ่ามือ ไม่นานก็ใหญ่ขึ้นจนเต็มอุ้งมือ ต้าหลางเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดแทบหลุดเสียงร้องออกมา มือทั้งสองสั่นจนปลาเกือบหลุด นั่วนั่วรีบกดมือเขาไว้แน่นเท่าที่แรงเด็กหญิงตัวน้อยจะทำได้
"ห้ามปล่อยนะเจ้าคะ! พี่ใหญ่ห้ามปล่อย!"
"นี่…นี่มัน…" ต้าหลางหน้าซีด มองปลาในมือตัวเองราวกับเห็นภูตผี "นั่วนั่ว เจ้า…เจ้าทำอะไร"


นิยายเรื่องนี้เป็นแนวครอบครัว Slice of Life ไม่มีดราม่าหนัก ๆ หรือ การชิงไหวพริบ สามารถอ่านได้เรื่อย ๆ
สามารถทดลองโหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อ