เศษรักไม่จางหาย

"เราหย่ากันเถอะหวา ผมไม่ได้รักคุณอีกแล้ว"
ประโยคสั้นกระชับที่หลุดออกจากริมฝีปากของอภิวัฒน์เมื่อหนึ่งปีก่อน
ยังคงดังก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทอย่างชัดเจน ในวันนั้นไม่มีการทะเลาะเบาะแว้งที่รุนแรง
ไม่มีการสาดโคลนหรือทุบตีทำลายข้าวของให้วุ่นวาย มีเพียงความเยือกเย็น แววตาที่ว่างเปล่าปราศจากเยื่อใย
และความจริงอันแสนโหดร้ายที่ตอกย้ำว่า พื้นที่ข้างกายของเขาไม่ได้มีไว้สำหรับเธออีกต่อไป
การปรากฏตัวของเมย์ผู้หญิงที่ก้าวเข้ามาเติมเต็มในสิ่งที่ปลื้มอ้างว่า ‘ขาดหาย’
กลายเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่ทำให้ครอบครัวซึ่งยี่หวาเฝ้าทะนุถนอมด้วยความรัก พังทลายลงอย่างราบคาบภายในพริบตา
กระดาษสีขาวที่มีตราครุฑประทับอยู่สองแผ่น ทำหน้าที่เปลี่ยนสถานะจากคำว่า ‘คู่ชีวิต’
ให้กลายเป็นเพียง ‘คนแปลกหน้า’ ที่มีข้อผูกมัดร่วมกันเพียงอย่างเดียว คือการเป็นพ่อและแม่ของ ‘ลูกหว้า’

"คุณทำหน้าที่พ่อให้ดีก็พอค่ะ เพราะหน้าที่สามี... คุณไม่มีสิทธิ์นั้นอีกแล้ว"
------------------------------------------------
"ผู้ชายห่วยๆ แบบนั้นน่ะ... ของเหลือใช้ ฉันไม่ทวงคืนหรอก เก็บขยะไปกินต่อให้อร่อยเถอะ"

**ผัวเก่ากับผัวใหม่ นางเอกจะเลือกใคร**
**ด่าขนาดนี้คงไม่เลือกผัวเก่าหรอกนะ**