อุบัติรักข้ามนที

เมื่อคนพังๆ สองคนต้องโคจรมาพบกันใต้แสงเหนืออันหนาวเหน็บ
คนหนึ่ง... หนีรักมาพักใจหลังจากงานแต่งงานล่มสลายเพราะความทรยศ
อีกคน... ซ่อนบาดแผลลึกในอดีตไว้ภายใต้เปลือกนอกที่เย็นชาและวาจาร้ายกาจ
ท่ามกลางพายุหิมะอันบ้าคลั่งแห่งเกาะโลโฟเทน อ้อมกอดที่เคยคิดว่าหนาวเหน็บกลับเป็นสิ่งเดียวที่เยียวยาหัวใจอันแหลกสลายของคนทั้งคู่ได้

***
"มองขนาดนี้ จะกินหัวผมแทนอาหารเช้าเลยไหมครับคุณ?"
เสียงทุ้มต่ำและห้วนจัดของนทีดังแทรกความเงียบขึ้นมาดื้อ ๆ โดยที่เขาไม่ได้หันหน้ามามองเธอเลยแม้แต่องศาเดียว

“หลงตัวเอง! ใครมองคุณกัน ฉันแค่กำลังมองอ่างล้างจานต่างหากล่ะ”
นลินเชิดหน้าเถียงคำไม่ตกฟาก เธอเดินกระแทกส้นเท้าผ่านร่างสูงเข้าไปหยิบวัตถุดิบในตู้เย็นที่เธอซื้อติดมือมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตเมื่อเย็นวาน ทั้งไข่ไก่ ขนมปังแผ่น และเบคอนรมควัน