บันทึกของหมาจรอย่างผม

มีคนเคยบอกว่า… คนที่เคยถูกทิ้ง จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป พวกเขาอาจยังยิ้มได้ ยังหัวเราะได้ ยังใช้ชีวิตได้เหมือนคนทั่วไป แต่ลึกลงไปในใจ จะมีบางอย่างเปลี่ยนไปเสมอ พวกเขาจะระวังตัวมากขึ้น ไม่กล้ารักง่ายเหมือนเดิม ไม่เชื่อใจใครง่ายเหมือนเดิม และบางครั้ง… ก็แกล้งทำเป็นว่าไม่ต้องการใครเลย ทั้งที่ความจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น ไม่มีใครอยากอยู่คนเดียวหรอก มนุษย์ถูกสร้างมาให้ต้องการความรัก ต้องการใครสักคนที่รับฟัง ต้องการใครสักคนที่อยู่ข้าง ๆ ต้องการสถานที่เล็ก ๆ ที่เรียกว่า "บ้าน" แต่เมื่อเคยผิดหวังมากพอ บางคนก็เลือกสร้างกำแพงขึ้นมารอบหัวใจ ไม่ใช่เพราะเกลียดความรัก แต่เพราะกลัวความเจ็บปวดที่อาจตามมาอีกครั้ง แล้ววันหนึ่ง… ฉันก็บังเอิญเจอหมาจรตัวหนึ่ง มันนอนอยู่ใต้เก้าอี้พลาสติกเก่า ๆ หน้าร้านอาหารตามสั่งริมถนน ขนของมันไม่สวย ตัวผอม หูข้างหนึ่งแหว่ง ดวงตาดูเหนื่อยล้าราวกับผ่านเรื่องราวมามากกว่าที่ควร ลูกค้าหลายคนเดินผ่านมันไป บางคนเรียก บางคนโยนอาหารให้ บางคนพยายามเข้าไปลูบหัว แต่มันทำเหมือนไม่สนใจใคร ถ้ามีคนเดินเข้าใกล้มากเกินไป มันจะลุกขึ้นแล้วถอยออกห่างทันที ราวกับกำลังบอกว่า
"ตรงนั้นพอแล้ว"
"อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้เลย"
ตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นหมาที่หยิ่ง แต่หลังจากเฝ้ามองอยู่หลายวัน ฉันจึงเข้าใจบางอย่าง มันไม่ได้หยิ่ง มันแค่เคยเชื่อใจใครสักคนมากเกินไป และอาจเคยสูญเสียใครสักคนไปเช่นกัน ทันใดนั้นเอง ฉันก็พบว่า… หมาจรตัวนั้นไม่ได้แตกต่างจากมนุษย์หลายคนเลย รวมถึงตัวฉันเอง พวกเราหลายคนใช้ชีวิตเหมือนหมาจร เดินอยู่บนโลกใบนี้ด้วยหัวใจที่เคยบอบช้ำ แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง แสร้งทำเป็นไม่ต้องการใคร แสร้งทำเป็นว่าอยู่คนเดียวได้ ทั้งที่ลึก ๆ แล้ว… เรายังอยากมีใครสักคนที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย ยังอยากมีใครสักคนที่ไม่เดินจากไป ยังอยากเชื่อว่าความรักดี ๆ มีอยู่จริง หนังสือเล่มนี้จึงไม่ใช่หนังสือเกี่ยวกับหมา อย่างน้อยก็ไม่ใช่แค่เรื่องของหมา แต่มันคือบันทึกการเดินทางของหัวใจดวงหนึ่ง ตั้งแต่วันที่ยังเชื่อใจผู้คน วันที่ถูกทิ้งไว้ข้างทาง วันที่เริ่มกลัวความรัก วันที่พบความอ่อนโยนอีกครั้ง จนถึงวันที่ค้นพบว่า… คุณค่าของตัวเองไม่เคยหายไปไหนเลย ต่อให้โลกทั้งใบจะไม่เลือกเรา เราก็ยังคู่ควรกับความรักอยู่เสมอ และถ้าวันนี้… คุณเองก็กำลังใช้ชีวิตเหมือนหมาจรตัวนั้น ฉันหวังว่าหนังสือเล่มนี้จะนั่งอยู่ข้าง ๆ คุณเงียบ ๆ เหมือนเพื่อนคนหนึ่ง จนกว่าคุณจะกล้าเชื่อใจหัวใจตัวเองอีกครั้ง