ข้าจะเปลี่ยนทรราชตัวร้ายให้กลายเป็นลูกหมา

"ถอยไปให้พ้น!"

ฮวาเหยาเริ่มรู้สึกหมดความอดทนกับความดื้อด้านของอีกฝ่าย นางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเขาตรงๆ แล้วบอกออกไปตามตรงด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

"ข้าจะเช็ดหน้าให้เจ้า ไม่ได้จะทำร้ายหรือทำอะไรไม่ดีกับเจ้าสักหน่อย"

ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีสายตาจ้องจับผิดของนาง พลางตอบกลับเสียงแข็ง

"ไม่จำเป็น หน้าข้า เนื้อตัวข้า ก็สกปรกแบบนี้มาตลอดอยู่แล้ว"

คำพูดนั้นทำเอาฮวาเหยาเริ่มขัดใจและรู้สึกหงุดหงิดในความดื้อแพ่งไม่จบสิ้นของคนตรงหน้า นางขมวดคิ้วเรียวงามจนแทบจะผูกกันเป็นปม น้ำเสียงที่เคยอ่อนหวานเริ่มเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้นและติดจะดุหน่อยๆ

"เจ้าจะช่วยอยู่นิ่งๆ ได้ไหม! เก็บมีดของเจ้าไปซะ!"

แม้จะโดนดุด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ทว่าชายหนุ่มก็ยังคงนิ่ง ดื้อ ไม่ยอมปล่อยข้อมือนางง่ายๆ แววตาคมกริบยังคงเต็มไปด้วยความระแวดระวังประหนึ่งสัตว์ป่าที่ได้รับบาดเจ็บและไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้

ฮวาเหยาไม่ได้ขยับหนี นางหยุดนิ่งแล้วเริ่มพิจารณาดูท่าทางของเขาอย่างละเอียดถี่ถ้วน ดวงตากลมโตลอบสังเกตเห็นประกายความประหม่าที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในแววตาดุดันคู่นั้น รวมถึงท่าทีที่พยายามหลบเลี่ยงการสัมผัสจากนางอย่างผิดปกติ

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวจนทำให้นางหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ นางค่อยๆ ดึงข้อมือออกจากการเกาะกุมที่เริ่มคลายลงเล็กน้อย แล้วถอยห่างจากเขาไปเล็กน้อยเพื่อรักษาระยะที่ทำให้เขาไม่รู้สึกถูกคุกคามจนเกินไป จากนั้น นางก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงติดตลกร่าเริงระคนล้อเลียนอีกฝ่าย

"อ๋อ... หรือที่แท้แล้ว เจ้าป่วยเป็นโรคกลัวสตรีกันแน่?"


*** นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น ไม่มีดราม่า ไม่มีปม เน้นความสัมพันธ์ เนื้อหาค่อนข้างกระชับค่ะ ***
*** แนะนำอ่านตัวอย่างประกอบการตัดสินใจก่อนกดซื้อนะคะ ***
*** แนะนำซื้อผ่านระบบแอนดรอยจะได้ราคาที่ถูกกว่าระบบ ios ค่ะ ***
*** เนื้อหาบางฉากบางตอนค่อนข้างอ่อนไหว โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ ***