“หญิงแม่ครับ” ชายเป็นกลาก และหล่อนช่วยเกา

มองเงาในกระจกกรอบแกะจากไม้สักทอง
ภาพสะท้อนหล่อเนี้ยบไร้ที่ติไม่มีอะไรขาดตกบกพร่อง

ผมรองทรงดำเงางามม้วนกระบังหน้า ขนรักแร้ดกเรียงเส้นสลวยไม่มีแตกปลายแม้สักเส้น ผมยิ้มเก๋ให้ตัวเอง เห็นร่องแก้มบุ๋มและฟันเขี้ยว ...เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็ไม่ลืมที่จะฉีดน้ำหอมอิมพีเรียล เมอจัสตี้ ตรงจุดชีพจรข้อมือ สนนราคาของมันไม่มากมาย เพียงออนซ์ละสี่แสน ถึงไม่ใช่น้ำหอมสำหรับผู้ชายแต่ผมนิยมกลิ่นนี้ อ่อนโยนและโรแมนติก ประพรมแล้วเดินโฉบผ่านที่ไหนก็มักทำให้สุภาพสตรีที่ได้ดมรู้สึกดี อ่าห์ วานิลาคัดจากเกาะตาฮิติ ชะเอม ดอกไม้ป่านานา ผมคำนึงถึงความรู้สึกของสาวๆ และที่ไม่สาวเหล่านั้นมาก่อนตัวเองเสมออย่างที่ท่านพ่อเพียรสอน
นี่แหละ...หัวใจของการเป็นสุภาพบุรุษ!

ฐานันดรของผมจะเป็นขั้นไหนท่านไม่ต้องใส่ใจ
รู้ไว้แค่ ใครๆ ก็เรียกผม ฯชายประหลาด

ในชีวิตของผู้ชายแมนๆ อย่างผมคนนี้มีสตรีสำคัญกับชีวิตอย่างที่สุดอยู่สี่ราย

คือหม่อมย่า...ซึ่งไม่ถูกกับคุณหญิงแม่
ฯหญิงแม่ผู้ไม่ถูกกับคนรักของผม
และคนรักของผมที่ไม่ถูกกับ...รัศมีแข

รายสุดท้ายเป็นแมวเปอร์เซียสีทองลูกแชมป์อายุสามขวบซึ่งผมสู่ขอมาอย่างโคตรอภิมหาแพง ท่านอย่าอยากรู้สนนราคาให้อิจฉาเลยจะดีกว่า ยิ่งในช่วงเศรษฐกิจเน่าหนอนขนาดนี้ แต่เมื่อครู่ ได้ข่าวว่าผมเพิ่งบอกราคาน้ำหอมที่ใช้เจิมร่างไปหรือมิใช่ ขออภัย
...

ผมไม่อยากให้โลกรู้
ว่าอดีตคุณชายสำอาง
สุดสมบูรณ์แบบอย่างผมจะเป็น
เป็น...
เป็น เป็นขี้กลาก!

ทว่าที่ทำให้ตกใจจนแทบบ้า
ก็เมื่อครู่...ลายมันลุกลามเปลี่ยนรูปไปจนกลายเป็นเหมือนหัวกะโหลก!!!!!

แน่แล้ว ที่ความซวยมันเกาะกินในช่วงนี้ไม่น่าใช่ซวยธรรมดาแต่เพราะไอ้กลากผีสิงนี่เอง ไม่ว่าผมจะไปซื้อหายาสักกี่หลอดมาประโคมทา กินยาสักกี่ขนานตั้งแต่ยาฝรั่ง ยาหม้อ ก็ไม่หาย... ไม่ ไม่สิ ถ้าพูดให้ถูกต้องบอกว่ามันเรื้อรัง แผ่ขยาย หายบางส่วน...ตรงที่เหลือจึงแปรขบวนเปลี่ยนรูปไปเรื่อยๆ ทุกวันๆๆ จนตอนนี้กลายเป็นลายกะโหลกผีอัปรีย์จัญไรอย่างที่สุด คล้ายว่าอะไรก็ตามที่สิงสู่กำลังบอกเป็นนัยว่า มันอยู่ที่นี่ ที่บนหลังของผม และจะไม่ยอมพรากจาก