ทะลุมิติไปยุค 70 เมื่อฉันต้องแก้ไขบทในนิยาย

เหม่ยหลิงเป็นนักเขียนมือใหม่ที่มั่นใจในฝีมือตัวเองเต็มสิบ แต่ความสมจริงติดลบจนคนอ่านยังต้องกุมขมับใครจะคิดว่าแค่เถียงกับเพื่อนเรื่องนิยายยุค 70 แล้วกลับมาปั่นต้นฉบับจนหลับไป

ตื่นขึ้นมาอีกที เธอกลับทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่ตัวเองเขียน! แถมยังกลายเป็น "ฟางฟาง" นางเอกผู้ร่างกายอ่อนแอ เอาแต่ใจ และถูกบทเพี้ยน ๆ ของเธอเองกลั่นแกล้งตั้งแต่ลืมตา

ไข่ไก่ฟองละหนึ่งร้อยหยวน?

เช้าหิมะตก บ่ายแดดเปรี้ยง เย็นน้ำท่วม?

พระเอกชนบทแต่ดันมีปูมหลังเหมือนมาเฟียเมืองหลวง?

นางร้ายโผล่มาด่าความผิดที่ยังไม่เกิดขึ้น?

ระบบแจ้งว่า หากเธออยากกลับโลกเดิม ก็ต้องแก้บั๊กทั้งหมดและพาเนื้อเรื่องไปสู่ตอนจบให้สมบูรณ์ เหม่ยหลิงอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

นี่มันนิยายยุค 70 หรือสนามลงโทษนักเขียนพล็อตมั่วกันแน่!

เพื่อเอาชีวิตรอด เธอจึงต้องตามล้างตามเช็ดพล็อตป่วย ๆ ของตัวเอง ใช้ความรู้จากนิยายที่เคยอ่านมาช่วยครอบครัว แก้ค่าเงิน แก้สภาพอากาศ แก้ชะตาพระเอก และที่สำคัญที่สุด...

ต้องจีบ "อี๋จิ้ง" พระเอกสุดหล่อผู้เป็นเหยื่ออันดับหนึ่งจากปลายปากกาของเธอให้สำเร็จ!