หวนคืนคำอธิษฐาน

เสียงนกกาฮ้องฮวมมาแต่ไกล เสียงหัวใจดังฮ้องให้คิดถึง ย้อนคำว่าอธิษฐานนำมาดึง เฮาจึงได้หวนกลับมาพ้อกัน

จากลูกชายคนเดียวของเมฆาเจ้าของโรงแรมหรูในย่านกรุงเทพมหานคร แต่ชีวิตของเขาไม่ง่ายเลยเมื่อมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นจนต้องหอบข้าวของกลับมาอยู่อีสานกับแม่บังเกิดเกล้า

แต่แล้วความซวยก็ยังไม่หมดเพียงเพราะเขานั้นดันมองเห็นอดีตจากการสัมผัสตัวของไอ้หนุ่มหน้าจืดคนนี้ เจอหน้าทีไรบรรลัยทุกทีมิหน่ำซ้ำยังต้องมาคอยแก้คำอธิษฐานในอดีตไปพร้อมกันอีก

"มึงทำของเหี้ยไรใส่กูไหมวะ"

"พูดบ้าอะไร จะทำแบบนั้นไปทำไมคิดหน่อย"

"ก็ตั้งแต่ที่กูเจอมึง กูก็เห็นภาพอะไรก็ไม่รู้ เพราะมึงนั่นแหละ"

"มึงไปหาปู่ทองมั่นกับกูไหมล่ะ จะได้รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่...เพราะกูก็อยากรู้เหมือนกัน"

"เรื่องไร้สาระแบบนั้นกูไม่เชื่อหรอก"

"ไม่แน่จริงนี่หว่า"

เมืองเหนือรู้อยู่แล้วว่ายังไงภูภัทรก็ไม่ยอมไปกับเขาแน่ ขนาดยายหอมพาไปมันยังไม่เชื่อเลย นับประสาอะไรกับเขาล่ะนอกเสียจากยุยงแบบนี้แหละ

"หยามกูเกินไปแล้ว ได้งั้นพรุ่งนี้เจอกัน ทำไมกูจะไม่กล้าไป"