คุณพ่อของป๋มสั่งไว้ว่าให้เรียกคุณลุง

ชีวิตหนุ่มโสดถึงคร่าวปั่นป่วน ตอนเช้าเข้าพิธีหมั้นหมาย ตกบ่ายมีผู้หญิงหอบลูกมาเรียกร้องความรับผิดชอบ เจ้าตัวอ้วนในอ้อมกอดนี่มันลูกกูชัดๆ เรียกร้องการเลี้ยงดูเขาให้ได้ แต่ถ้าอยากได้สถานะพ่อไปฝันเอาเถอะ

***********
"ก็พอแล้วไงคะ กุลไม่อยากให้คุณรับผิดชอบแล้ว"
"ตลกแหะ เวลามาเรียกร้องก็มาอย่างที่ฉันไม่ได้ตั้งตัว เวลาจะไปก็ไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ"
"ไม่ดีเหรอคะ คุณจะได้ไม่ต้องวุ่นวายโกหกใคร ไหนจะคุณชัชที่ต้องมาลำบากกับการโกหกของคุณอีก"
"ทำชีวิตฉันปั่นป่วนขนาดนี้ คิดจะหนีไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ"
"แต่อะไรมันก็ไม่ยากกว่าการโกหกหรอกค่ะ"
"กุลนารี!"
ไม่เคยคิดว่าหญิงสาวจะเป็นคนเถียงเก่งขนาดนี้ พูดคำไหนออกไปเธอสวนกลับมาได้หมด และแต่ละคำพูดก็ทำเอาเขาปวดแสบปวดร้อน
"เอาเป็นว่ากุลขอโทษที่เข้าไปทำให้ชีวิตของคุณวุ่นวาย เหตุผลที่กุลไปหาคุณก็เพราะอยากให้ลูกมีที่พึ่ง มีคนส่งเสียให้เรียนสูงๆ มีอนาคตที่สดใสกว่ากุล"
"แล้วตอนนี้เธอไม่อยากให้ชีวิตลูกดีขึ้นแล้วเหรอ"
"อยากสิคะ แต่ตอนนี้กุลไม่ต้องพึ่งคุณแล้ว"
"หมายความว่ายังไง"
"มีคนอยากขออุปการะปลาวาฬ"
"มันเป็นใคร!" ใครที่ไหนมันจะใจบุญขนาดนั้น พลันใบหน้าของชายแปลกหน้าที่ลอยวูบเข้ามา
‘ป้อ!’
"ที่ให้ปลาวาฬเรียกพ่อก็เพราะวางแผนไว้แล้วใช่มั้ย"
"อะไรของคุณเนี่ย ไม่ใช่คุณเขตชลสักหน่อยที่จะอุปการะ แต่เป็นพ่อแม่เขาต่างหาก"
"แล้วมันต่างกันตรงไหน!"
สุดท้ายก็เป็นครอบครัวของผู้ชายคนนั้นอยู่ดี แค่เจ้าอ้วนเรียกคนอื่นว่าพ่อ เขาก็แสบๆ คันๆ อยู่แล้ว ยังต้องไปเรียกคนอื่นว่าปู่ย่าได้ยังไงกัน
"ฉันไม่ยอม!"
"แล้วคุณจะทำอะไรได้ มีชื่อในสูติบัตรเหรอคะ"

***********
อ่านตัวอย่างก่อนสั่งซื้อนะคะ