ข้าย้อนกลับมาเป็นเพียงคนแปลกหน้าก็พอ

ยามตกหลุมรัก นางทุ่มเทเพื่อให้ได้รักมาครอบครอง
ยามสิ้นชีพ นางตายใต้คมมีดเขาท่ามกลางมโหรีมงคลกับหญิงอื่น

บทเรียนที่ได้รับ… ถึงรู้ว่าการแย่งชิงบุรุษมีแต่จะทำให้นางต้องตายอย่างอนาถ มีประโยชน์ใดที่ต้องเอาชีวิตตัวเองไปแลกเช่นนั้น
ชาตินี้แม้ไม่อาจหลีกหนีโชคชะตาการแต่งงาน แต่ขอเป็นเพียงปลาเค็มผู้รักสงบ ปฏิบัติตนเป็นชายาเอกผู้นอบน้อม ปล่อยให้กาลเวลาผันผ่านดุจสายลมที่ไม่ทุกข์ร้อน

#ข้าย้อนกลับมาเป็นเพียงคนแปลกหน้าก็พอ#

ขอบพระคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ
จิบสุราเมามายลมวสันต์