ภรรยามิประสงค์ ๒

"ดาราแก้ว" ชอบ "คีริน" เป็นอย่างมาก
เธอทำทุกอย่างเพื่อเขาก่อนพบว่าเขาคบคนอื่น
จึงทำให้ความสัมพันธ์ต้องห่าง
กระทั่งได้กลับมาคุยกันอีกครั้งจนถึงขั้นแต่งงาน
คิดว่าเขารักจากใจจริงแต่เพิ่งรู้ว่าทั้งหมดไม่ใช่ความต้องการของเขา
ชายหนุ่ม...ไม่เคยรักกันเลย
.
.
.

เมื่อเธอไม่สบายก็ยิ่งตามใจจนร่างบางดูเหมือนจะได้ใจ จนไม่อยากปล่อยเขาไปไหนอีกแล้ว เธอขออยู่แบบนี้ตลอดไปเลยได้ไหม...
"ใช่ อยากได้กอดจากสามี" ช้อนตามองเขาแต่รู้ดีว่าอีกฝ่ายคงให้กันไม่ได้ เขาเลือกจะเปลี่ยนเรื่องรวดเร็วจนหล่อนทำได้เพียงยิ้มเยาะตัวเอง ไม่ต่างจากที่คิดเอาไว้เท่าไหร่ว่าชายหนุ่มคงไม่ยอมทำให้กันหรอก
เขาขีดเส้นระหว่างเราเอาไว้ชัดเจน
ภรรยาที่ไม่ได้ต้องการ เป็นความประสงค์ของคุณพิสมัยที่อยากได้หล่อนเป็นสะใภ้...
สามีจะไม่รักหรือแตะต้องก็ไม่แปลก
"กินยาแล้วใช่ไหม"
"ค่ะ" ผงกศีรษะแล้วหนุนนอนตักเขาเหมือนเดิม มือหนาก็วางลงที่กลุ่มผมสวยก่อนจะลูบไปมาคล้ายจะกล่อมให้เธอหลับ
"นอนให้เยอะจะได้หายเร็วๆ" ความเป็นห่วงส่งผ่านการกระทำเพียงแต่หญิงสาวไม่อาจรับรู้ได้ในตอนนั้น เธอเลือกจะถามสิ่งที่ตัวเองอยากได้ยิน เพื่อช่วยรักษาแผลใจหลังจากโดนทำร้ายด้วยความจริงที่แสนเจ็บปวด
"คีริน...บอกรักหน่อยได้ไหม" อ้อนทั้งแววตาน้ำเสียงจนเขาต้องเงียบครู่หนึ่งเหมือนต้องการเวลาเพื่อตัดสินใจบางอย่าง เวลาแต่ละวินาทีผ่านไปช่างยากลำบากเสียเหลือเกิน หล่อนแทบหยุดหายใจไปแล้วระหว่างรอจนได้ยินสิ่งที่เขาเอ่ย
"ฝันดีนะ"
ไม่ใช่คำบอกรักแล้วมันก็ยิ่งตอกย้ำให้เธอรู้ว่าตัวเองน่าสมเพชมากแค่ไหน
เพราะต่อให้เขาไม่รัก...เธอก็ยังรักเขาอยู่ดี