โปรดอยู่ในความดัดจริต

"โปรดอยู่ในความดัดจริต" เป็นหนังสือที่จะนำเสนอด้านความจริงทางสังคมอย่างตรงไปตรงมา เพราะทุกวันนี้เราก็อยู่ในความ "ดัดจริต" แต่บางคนดันไม่ชอบคำว่า "ดัดจริต" เพราะดูจะแรงไป...ตรงไหน !
"ดัด" แปลตามตัวหมายความว่า "ทำให้โค้งงอตามต้องการ" ส่วนคำว่า "จริต" คือ "กิริยาอาการที่แสดงออกออกมา" ซึ่งก็ไม่เห็นว่ามันจะเป็นคำที่รุนแรงตรงไหน
ดังนั้นจึงอยากให้อยู่ "ในความดัดจริต" กันไว้ให้มาก ๆ เพราะสังคมเดี๋ยวนี้ เป็นโลกแห่งความจริงที่น่ากลัว เป็นยุคที่ชนชั้นกลางอย่างพวกเรากำลังจะกลายเป็นชนชั้นต่ำ ข้าวของเครื่องใช้ที่ราคาพุ่งสูงขึ้นไวยิ่งกว่าสินามิ กับรายได้เท่าผาหอย...รายได้เท่าเดิมแต่ข้าวของราคาสูงขึ้น
แรงงานขั้นต่ำแค่ ๓๐๐ บาท บางที่ไม่ถึงด้วยซ้ำไป จบปริญญาตรีเงินเดือนเริ่ม ๑๕,๐๐๐ บาท อย่าไปหวังเลยเงินเดือน ๑๘,๐๐๐ บาท เพราะมันเป็นไปได้ยากมาก เราอยู่ในยุคที่ใบปริญญาไม่ได้ช่วยอะไร
เมื่อก่อนตกงานกลับบ้านหากยังไม่งานให้ทำ อย่างน้อยก็ปลูกไร่ไถนา แต่ทุกวันนี้ชาวนาเป็นหนี้ บางคนไม่มีเงินจ่ายธนาคาร ก็ถูกยึดที่ทำมาหากิน แล้วจะทำอย่างไรกันดี ในขณะที่ค่ากับข้าวนักการเมืองประชุมสภาฯ ตกมื้อละ ๑,๐๐๐ บาท ต่อคน (สมัยนั้นก่อนเปลี่ยนแปลง แต่พอเปลี่ยนบางคนก็ยังไม่พอใจกับตรงนี้เพราะคิดว่าเป็นสิทธิ์ที่นักการเมืองพึงได้ อืม...หมดคำพูดเนอะ) แล้วรู้ไหมว่า สูบส้วม ๑ คนสามารถมีผู้ช่วยได้อีก ๘ คน แล้วผู้ช่วยเหล่านั้นก็โคตรเหง้าศักราชมันทั้งนั้น สิ้นเดือนก็พากันมาเซ็นรับเงิน...ใครรวย ใครจ่ายภาษี
ใครจะว่าฉันอย่างไรก็ช่าง "โปรดอยู่ในความดัดจริต" จะขอวิจารณ์สังคม รวมทั้งการเมืองแบบตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ใครจะชอบก็ชอบ ไม่ชอบไม่เป็นไรแต่เราจะวิจารณ์กันแบบปัญญาชน ใครดีก็ชม ใครทำอะไรไร้ผลก็ด่า
ใครรวยก็คงไม่เดือนร้อน แต่คนจนที่ไม่มีทางเลือกต้องทำอย่างไร อย่ามาใช้คำว่า "ไม่เลือกงานไม่ยากจน" ทุกวันนี้ทำทุกอย่างเงินยังไม่พอใช้ และแน่นอนว่าหนี้นอกระบบจะพุ่งสูงเป็นอย่างมาก ขณะที่หนี้ในระบบก็กู้ยากแสนยากเช่นกัน
แล้วทางเลือกไหนควรจะเป็นทางเลือกของคน "จนตรอกได้" นอกจากการรอ "ความตาย" และ การถูก "เจ้าหนี้มาทวง ยึด..." มันควรจะเป็นแบบนี้เหรอ