สมยอมรัก...ภรรยาสัญญาจ้าง

"แล้วจะรู้ได้ไงว่าจะไม่เบี้ยวหนี้ เงินตั้งล้านกว่า" ปีย์ถามเสียงนิ่ง
สาริณีเม้มปากแน่น "คุณปีย์เขียนหนังสือสัญญาไว้ก็ได้ค่ะ"
"เขียนว่า?"
"เขียนว่าฉันยืมเงินคุณปีย์จะให้ดอกเบี้ยด้วยค่ะ"
"หึ! เอาแค่เงินต้นให้ครบก่อนเถอะค่อยพูดเรื่องดอกเบี้ย"
"ไอ้เวรนี่ปากโคตรน่าถีบ น้องมันเดือดร้อน"
"ฉันไม่ได้ใจอ่อนเหมือนแกนี่ เงินถึงได้หายเกลี้ยงบัญชี" ปีย์ตอกกลับ "มีอะไรมาเป็นหลักประกัน"
"เฮ้ย!ไอ้ห่าน้องมันเดือดร้อน" ทิวากรโวยลั่น
"แกโอนให้สิ"
พอเพื่อนพูดแบบนั้นทิวากรเลยต้องเงียบ "ฉันเอาร้านเป็นประกันให้น้องก็ได้"
ปีย์มองด้วยหางตา "อย่าลืมว่าฉันเป็นเจ้าของร้านครึ่งหนึ่ง"
สาริณีเพิ่งรู้ก็ตอนนี้ทำงานมาเกือบปีไม่เคยเห็นหน้าหุ้นส่วนก็เข้าใจมาตลอดว่าทิวากรเป็นเจ้าของคนเดียว
"งั้นเอามือฉันก็ได้" ทิวากรบอกอย่างเหลืออด
"ตัดมาสิ" ปีย์ไม่ลดราวาศอก
สาริณีมองทิวากรด้วยสายตาซาบซึ้ง "ขอบคุณนะคะพี่ทิว คุณปีย์อยากได้มือก็เอามือฉันไปก็ได้"
"เอามาทำไม" ปีย์ถาม
"อ้าว/อ้าว" ทั้งทิวากรและสาริณี ‘อ้าว’ อย่างพร้อมเพรียง
"อะไรที่คุณคิดว่ามีค่ามากที่สุดตอนนี้" ว่าที่เจ้าหนี้ถามเสียงนิ่งแววตาคมจ้องลึก