สุราพิษจอกนั้นข้าดื่มแล้ว ชาตินี้ท่านอ๋องโปรดปล่อยข้าไปเถิด!

"ตบอีกสิ ยิ่งเจ้าตบ ข้าจะยิ่งจูบ ข้าจะจูบให้เจ้าขาดใจตายอยู่ตรงนี้แหละ!"

ชาติก่อน 'เซี่ยหว่านหนิง' ทำทุกวิถีทางเพื่อแย่งชิงบุรุษไร้ใจอย่างเขามาครอบครอง
ทว่าจุดจบของความรักอันโง่งม กลับกลายเป็นสุราพิษจอกนั้นที่สวามีประทานให้

เมื่อได้หวนกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งในวัยสิบหกปี นางจึงสลัดทิ้งซึ่งความรักจอมปลอม
ยินดีคืนตำแหน่งคุณหนูใหญ่ให้เจ้าของที่แท้จริง แล้วบุกไปคุกเข่าขอ 'ถอนหมั้น' หวังเพียงสะบั้นวาสนาเพื่อหนีให้พ้นจากความตาย

"ท่านอ๋อง หม่อมฉันรู้ตัวดีว่าต่ำต้อย ไม่คู่ควรกับความเมตตาของท่านแม้แต่น้อย
หม่อมฉันยินดีทูลขอให้ฝ่าบาทถอนหมั้น เพื่อคืนอิสระให้แก่ท่านเพคะ"

นางหมอบกราบอย่างเจียมตัว นึกว่าบุรุษที่ชิงชังนางเข้ากระดูกดำผู้นี้จะยินดีปรีดาที่สลัดตัวภาระทิ้งได้เสียที
ทว่าที่ไหนได้ ชินอ๋องผู้แสนเยือกเย็นกลับตวัดสายตาวาวโรจน์ พุ่งเข้ามากระชากข้อมือและบีบคางนางจนแทบแหลก!

"คิดว่าเปิ่นหวังเป็นของเล่นของเจ้าหรือ? อยากหมั้นก็บีบบังคับเอา
พอเบื่อแล้วก็มาคุกเข่าขอถอนหมั้น เซี่ยหว่านหนิง เจ้าประเมินความอดทนของข้าต่ำเกินไปแล้ว!"

แทนที่จะได้รับหนังสือหย่าดังหวัง เขากลับบุกเข้าวังหลวงไปทูลขอราชโองการ 'เร่งวันแต่งงาน' ให้เร็วขึ้นกว่าเดิม! ซ้ำยังก้มลงมากระซิบชิดริมฝีปากอย่างเย็นเยียบว่า

"ต่อให้ข้าต้องลากเจ้าลงนรกไปพร้อมกัน เจ้าก็ต้องตายในฐานะสตรีของข้าเท่านั้น เซี่ยหว่านหนิง!"

ꕤ ꕤ ꕤ

Theme นิยาย
อดีตนางร้ายสู้ชีวิตแต่สวามีสู้กลับ x ท่านอ๋องปากแข็ง ปะทะคารมกันเดือดๆ หึงโหด หวงก้างขั้นสุด!

ꕤ ꕤ ꕤ

WARNING
พระเอกปากแจ๋ว ใจร้าย แต่คลั่งรักเมียหนักมากกกก
มีฉากหึงโหด ดุดัน และความรุนแรงบางช่วง
นิยายเรื่องนี้มีความย้อนแย้งสูง ปากบอกเกลียดแต่กอดเมียแน่นเป็นปลาหมึก
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและเตรียมหมอนไว้จิกตอนฉากเข้าพระเข้านาง!

***ปล.จบดี สุขสม***