ลาก่อนพระเอกนิยาย ข้าขอแต่งกับคุณชายสามดีกว่า

สวัสดีค่านักอ่านทุกท่าน วันนี้ไรท์มีผลงาน ‘คู่’ กับน้องนักเขียน Vesper ในนามปากกา ‘ความฝันของฝูงเหมียว’ มาฝากนะคะ นิยายเรื่องนี้มีชื่อว่า "ลาก่อนพระเอกนิยาย ข้าขอแต่งกับคุณชายสามดีกว่า" เป็นแนวทะลุมิติสวมร่างมาเป็นนางร้ายที่โดนตัวร้ายหักคอตายคามือ!...และใช่ค่ะ ตัวร้ายคือลูกเขยเราเอง แงงงง

นางเอกของเราเป็นพนักงานเงินเดือนที่ทำงานหนักสวนทางกับค่าจ้างมาตลอด คืนหนึ่งหลังจากหัวถึงหมอนตอนตีสองก็ตื่นขึ้นมาพบว่าตนเองทะลุมิติเข้าไปอยู่ในนิยายจีนโบราณที่กำลังอ่านค้างไว้บนเว็บไซต์ โชคร้ายหน่อยที่นักเขียนเรื่องนั้นหยุดอัปโหลดกลางคันทำให้เธอรู้เนื้อเรื่องได้ไม่เท่าไหร่ ปมต่าง ๆ ล้วนยังไม่ถูกคลี่คลาย หนทางรอดช่างริบหรี่เหลือเกิน



ในโชคร้ายที่ใครต่างบอกว่าควรมีโชคดี แต่นางกลับมีโชคร้ายในโชคร้ายกว่าเพราะร่างที่สวมเข้ามาคือ เป่ยเข่อเหริน บุตรีขุนนางผู้สูญเสียทุกอย่างหลังบิดาสิ้นชีพ สตรีนางนี้เดิมเป็นคู่หมั้นของพระเอกนิยายแต่สกุลหม่าบิดพริ้วราชโองการส่งนางไปแต่งกับ หม่าซู่ก่วง คุณชายสามผู้เป็นบุตรชายที่บิดาส่งออกรบครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยหวังว่าจะไม่ให้เขาได้รอดชีวิตกลับมา ด้วยนิสัยเยือกเย็นราวหินผาและไม่เคยให้อภัยใครในชีวิตนี้ทำให้เป่ยเข่อเหรินในต้นฉบับกลายเป็นนางร้ายน่ารำคาญจนสามีบีบคอนางตายแล้วโยนศพทิ้งให้แร้งทึ้ง!

มาถึงจุดนี้นางก็ได้แต่กุมขมับแล้วว่าต้องทำเช่นไรดี ข้างหน้าก็เหวลึก ข้างหลังก็หมาป่าตัวโตที่พร้อมจะขย้ำนางให้จมเขี้ยว แต่ในเมื่อไร้ทางเลือกก็คงทำได้แค่ลองทำใจดีสู้หมาป่าตัวนี้สักตั้งแล้วกระมัง…


เป่ยเข่อเหรินจะเอาชีวิตรอดในนิยายที่ไม่รู้ตอนจบได้ยังไง สามีที่ดุดันราวกับหมาป่าคนนั้นจะโอนอ่อนผ่อนตามหรือหักคอนางทิ้งตามเนื้อเรื่องรึไม่ ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์ทั้งสองด้วยนะคะ („• ᴥ •„)