คุณเล็กอย่าวีน กี๋ไม่ใช่เซฟโซน

ใครๆ ก็บอกว่า ‘คุณเล็ก’ คือนายใหญ่ตัวจริงแห่งแก๊งมังกร... บอกเลยว่าคิดผิด! เพราะผู้กุมอำนาจที่แท้จริงคือ ‘คุณกี๋’ เลขาฯ หน้าตาย ที่ใช้ความนิ่งสยบทุกความเคลื่อนไหว

ตัวอย่าง
จิรากรอยากจะทึ้งหัวตัวเองนัก เขารู้สึกเหมือนผู้ชายวัยรุ่นที่พยายามจีบสาวรุ่นน้อง แต่ดันทำอะไรไม่ถูกเลยสักอย่าง ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วเขาคือประธานบริษัทที่คุมธุรกิจทั่วทั้งกรุงเทพฯ
แค่กระดิกนิ้วก็มีคนยอมสยบแทบเท้า
แต่กับคนตรงหน้านี่สิ...
ทุกอย่างดูจะยากไปหมด
เอาวะ ด้านได้ อายอด ท่องไว้ไอ้เล็ก!
"กี๋"
เขาเรียกอีกครั้ง คราวนี้เปลี่ยนมาใช้สายตาหวานซึ้งเต็มพิกัด
"ฉันรักกี๋นะ"
คำบอกรักที่ดังขึ้นเป็นครั้งที่... จิรากรเองก็เลิกนับไปแล้ว
มันกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเขาไปแล้ว ที่ต้องบอกรักเลขาส่วนตัวอย่างน้อยสามเวลาหลังอาหาร และแน่นอนว่าคำตอบที่ได้กลับมาก็เป็นกิจวัตรประจำวันของอีกฝ่ายเช่นกัน
สุพัตราเงยหน้าขึ้นจากแท็บเล็ต ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนหลังเลนส์แว่นมองตรงมาที่เขาอย่างราบเรียบ ริมฝีปากอิ่มได้รูปขยับพูดด้วยน้ำเสียงคงที่ราวกับกำลังอ่านรายงานสภาพอากาศ
"สิบโมงตรงมีประชุมกับกลุ่มนายทุนชาวจีน บ่ายสองโมงตรวจบัญชีคลับในเครือ ห้าโมงเย็นคุณใหญ่จะโทรเข้ามาคุยเรื่องขยายธุรกิจที่ภาคเหนือ และนี่คือเอกสารที่คุณเล็กต้องเซ็นให้เสร็จก่อนเที่ยงค่ะ"
กองเอกสารหนาประมาณสองนิ้วถูกเลื่อนมาตรงหน้าเขาอย่างนิ่มนวล
"โธ่ กี๋..." จิรากรโอดครวญอย่างขัดใจจนแทบอยากจะลงไปนอนดิ้นกับพื้น "ฉันบอกรักอยู่นะ ฟังกันบ้างสิ"
"หน้าที่ของดิฉันคือแจ้งตารางงานและดูแลความเรียบร้อยของเอกสารค่ะ ส่วนเรื่องไร้สาระ..." สุพัตราหยุดพูดเล็กน้อย ก่อนจะยกแว่นขึ้นด้วยปลายนิ้วเรียว "ดิฉันไม่มีเวลาพอจะรับฟัง"
เธอตอบกลับ ก่อนจะโค้งตัวเล็กน้อย
"หากไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวไปเตรียมห้องประชุมก่อนนะคะ"

ขอบคุณทุกท่านที่ผ่านมาเจอนิยายของเรานะคะ
ขอให้มีความสุขในทุกวันค่ะ
นามปากกา เฌอพิงค์