เกิดใหม่ชาตินี้ ไม่ขอมีสามีทรราช

เหมันตฤดูในปีที่สามแห่งการครองราชย์...

ท้องฟ้าเหนือวังหลวงมืดครึ้ม สายลมหนาวพัดโบกสะบัดพาเอาเกล็ดหิมะโปรยปรายลงมาบดบังทัศนียภาพอันรุ่งโรจน์ แต่สำหรับ หลี่หรู่ซวง แล้ว ที่แห่งนี้ไม่ต่างจากนรกบนดิน

นางนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นหิมะที่เย็นเยียบจนเสียดแทงเข้าถึงกระดูก ชุดหงส์สีแดงเพลิงที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติตำแหน่งฮองเฮา บัดนี้ขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด... ซึ่งเป็นเลือดของคนในตระกูลหลี่ที่ถูกลากไปประหารทีละคนต่อหน้าต่อตาของนาง

"หรู่ซวง เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมเจ้าถึงกลายเป็นคนโง่เขลา หวาดระแวง และค่อย ๆ เสียสติไปในช่วงสามปีมานี้?"

น้ำเสียงเย็นชาของบุรุษที่นางเคยรักสุดหัวใจองค์ชายสี่ หรือฮ่องเต้ทรราชในปัจจุบัน ดังขึ้นเหนือศีรษะ เขามองลงมาที่นางด้วยสายตาเหยียดหยาม มือหนาเชยคางที่ซีดเผือดของนางขึ้นมา ก่อนจะกระซิบบอกความจริงอันโหดเหี้ยม

"ไม่ใช่เพราะเจ้าป่วยไข้หรือจิตใจอ่อนแอไปเองหรอก แต่เป็นเพราะสารพัดยาพิษเรื้อรังและกำยานสลายวิญญาณที่ข้ามอบให้เจ้าทุกวันอย่างไรเล่า หากตระกูลหลี่ของเจ้าหมดประโยชน์ในการสิ้นศึกแล้ว มีหรือที่ข้าจะเลี้ยงคนสติฟั่นเฟือนเช่นเจ้าไว้ให้รกสายตา?"

คำสารภาพนั้นเหมือนอัสนีบาตฟาดลงกลางใจ หลี่หรู่ซวงเบิกตากว้าง น้ำตาไหลปนสายเลือด... ที่แท้ความสับสน อาการหูแว่ว และจิตใจที่คุ้มดีคุ้มร้ายของนางในชาติก่อน ไม่ใช่โรคทางกายหรือความอ่อนแอตามธรรมชาติ แต่เป็นแผนการวางยาพิษระยะยาวของเดรัจฉานผู้นี้ เพื่อควบคุมนางและหาข้ออ้างกวาดล้างตระกูลหลี่!

"หากมีชาติหน้า... ข้าจะลากเจ้าลงนรกไปด้วยกัน!" นั่นคือคำสาบานสุดท้าย ก่อนที่คมดาบจะตกลงมาสับฝังลงบนลำคอ

เฮือก!

หลี่หรู่ซวงสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงหอบหายใจอย่างรุนแรง เหงื่อกาฬไหลท่วมใบหน้า นางรีบยกมือขึ้นจับลำคอของตัวเอง มันยังคงอยู่ ไร้รอยแผล ไร้กลิ่นคาวเลือด

เมื่อมองไปรอบกาย แสงแดดยามเช้าอันอบอุ่นสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ผ้าม่านปักลายดอกสาลี่อันคุ้นตา... นี่คือห้องนอนของนางในจวนตระกูลหลี่ ก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลาย

นางรีบพุ่งตัวไปที่กระจกทองเหลือง ใบหน้าที่สะท้อนกลับมายังคงงดงาม ผิวพรรณเปล่งปลั่ง แววตาแจ่มใส ไร้แววอิดโรยจากพิษร้ายและอาการจิตใจสับสนเด่นชัดเหมือนช่วงก่อนตาย

นางย้อนกลับมาตอนอายุ 17 ปี! ตอนที่ร่างกายและจิตใจยังปกติสมบูรณ์ ตอนที่ตระกูลหลี่ยังรุ่งเรือง และที่สำคัญ... ตอนที่นางยังไม่ได้แต่งงานกับทรราชผู้นั้น

หลี่หรู่ซวงเหยียดยิ้มเย็นชา ดวงตาทอประกายกร้าวด้วยความแค้นอันแน่นอก

"เกิดใหม่ในชาตินี้... ข้าไม่ขอมีสามีเป็นทรราช และหนี้เลือดทั้งหมด ข้าจะทวงคืนจากท่านทบต้นทบดอก!"