รอยทัณฑ์ร้าย พ่อเลี้ยงภูผา

ภูผาแค่นยิ้มร้ายกาจกระซิบข้างใบหูเล็กจนขวัญข้าวขนลุกซู่
"ในเมื่อพี่ชายเธอทำลายชีวิตน้องสาวฉัน เธอก็ต้องอยู่ขัดดอกที่นี่ ทำงานชดใช้เงินแทนมัน! จำใส่หัวสมองของเธอไว้ด้วยขวัญข้าว ... อยู่ที่นี่ เธอต้องชดใช้ฉันทั้งแรงงาน ... และแรงอารมณ์! อย่าคิดว่าจะได้กลับบ้านหรือหนีไปจากเงื้อมมือของฉันได้เด็ดขาด!"
คำพูดคุกคามบวกกับแววตาของเสือร้ายที่กำลังคลุ้มคลั่งทำเอาขวัญข้าวหน้าถอดสี แต่เธอยังคงสบตาอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจจะเต้นแรงเร็ว
"ฉันไม่มีทางยอมเป็นทาสอารมณ์คุณ!"
"งั้นเรามาลองดูกันว่าเธอจะทนทานแรงทัณฑ์ของฉันได้สักกี่น้ำ!"
ภูผาหัวเราะในลำคออย่างผู้เหนือกว่า ก่อนจะสะบัดมือออกจากร่างบอบบางจนเธอเซถอยหลัง ชายหนุ่มหันไปสั่งลูกน้องเสียงเฉียบขาด
"เฮ้ย! พานังผู้หญิงปากดีนี่ไปไว้ที่กระท่อมท้ายไร่! คืนนี้ให้มันนอนตากฝนอยู่ในนั้นแหละ!"
"แต่พ่อเลี้ยงครับ กระท่อมท้ายไร่หลังคาซ่อมยังไม่เสร็จ ฝนสาดแถมไม่มีเครื่องนอนเลยนะครับ"
ลูกน้องละล่ำละลักบอกด้วยความสงสารหญิงสาวบอบบางตรงหน้า
"ฉันสั่งให้พาไปก็พาไป! ใครขัดคำสั่งฉัน ฉันจะไล่ออกให้หมด!"
สิ้นเสียงประกาศกร้าว ขวัญข้าวก็ถูกลากตัวออกไปท่ามกลางสายฝนที่ยังคงกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา หญิงสาวเหลียวกลับมามองร่างสูงใหญ่ที่ยืนกอดอกมองเธอผ่านกระจกหน้าต่างด้วยสายตาเย็นชา ขวัญข้าวกัดฟันกรอด น้ำตาแห่งความคับแค้นใจไหลปนไปกับสายฝน
‘พ่อเลี้ยงภูผา ... คนใจอำมหิต! สักวันฉันจะทำให้นายต้องสยบแทบเท้าฉันให้ได้!’

*** แนะนำนักอ่านที่ใช้ IOS ซื้อนิยายเรื่องนี้ผ่านลิงก์ใน GOOGLE จะได้ราคาถูกกว่าซื้อผ่าน IOS ***