จากคุณหมอสู่ยุวชนสาวยุค70

อารัมภบท

*****

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้ออันคุ้นชินและเสียงสัญญาณเตือนชีพที่ดังระรัวในห้องผ่าตัด คือสิ่งสุดท้ายที่ ‘ศาสตราจารย์แพทย์หญิงอันหนิง’ จำได้ ก่อนที่ความเหนื่อยล้าสะสมจากผ่าตัดฉุกเฉินติดต่อกันหลายสิบชั่วโมงจะพรากสติและลมหายใจของเธอไปตลอดกาล

ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความอบอุ่นใต้ไฟผ่าตัดกลับถูกแทนที่ด้วยความร้อนอบอ้าวในเดือนกรกฎาคม ความเจ็บปวดเจียนตายแล่นริ้วทั่วสรรพางค์กายจากร่องรอยการทารุณกรรมจนร่างกายผ่ายผอมนี้แทบไม่มีชิ้นดี

ร่างนี้ไม่ใช่ของเธอ...แต่เป็นของเด็กสาววัยสิบแปดปีที่มีชื่อเดียวกัน ‘อันหนิง’ ลูกสาวคนโตผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นส่วนเกินของบ้าน และเพิ่งหมดลมหายใจไปจากการทุบตีอย่างทารุณของมารดาแท้ ๆ และน้องสาวร่วมสายเลือดเพียงเพราะเธอสามารถหางานเสมียนในโรงงานยาสูบได้สำเร็จ ซึ่งมันจะทำให้เธอรอดพ้นจากการถูกส่งตัวไปชนบทตามกฎของเยาวชนผู้มีการศึกษา

ในสายตาของพ่อแม่และคนในตระกูลอัน ลูกสาวคนโตอย่างอันหนิงมีหน้าที่เพียงอย่างเดียวคือการเสียสละ ตั้งแต่จำความได้เธอต้องทำงานบ้านทุกอย่าง สวมใส่เพียงเสื้อผ้าเก่าซ่อมซ่อ และยอมให้อันสี่น้องสาววัยสิบเจ็ดปีกับอันเป่าน้องชายคนเล็กได้กินอิ่มนอนหลับเสมอมา

แต่เมื่อจดหมายรายงานตัวจากโรงงานยาสูบมาถึงบ้าน ความเป็นจริงที่เธอแอบดิ้นรนหาทางรอดกลับกลายเป็นความผิดบาปอันร้ายแรง ครอบครัวรุมชี้หน้าด่าทอว่าเธอใจดำอำมหิตที่หางานได้แล้วแต่กลับไม่ยอมยกตำแหน่งนี้ให้น้องสาวผู้บอบบาง

หนิงอันที่รับความกดดันไม่ได้อีกต่อไป เธอทวงถามความยุติธรรมออกมาเป็นครั้งสุดท้าย ว่าทำไมคนที่ต้องไปชนบทต้องเป็นเธอ คนที่ต้องเสียสละทุกอย่างต้องเป็นเธอ สุดท้ายเธอไม่ได้คำตอบ เธอได้กลับมาเพียงความเกลียดชังเท่านั้น…

แต่สิ่งที่ทำให้ใจเธอแตกสลายที่สุด ไม่ใช่คำด่าทออีกต่อไป แต่เป็นจดหมายเรียกตัวของหน่วยงานเยาวชน ทำให้เธอรู้ว่าครอบครัวของเธอแอบไปลงชื่อส่งเธอไปชนบท เพื่อหวังตำแหน่งงานของเธอเอาไปให้น้องสาว

หนิงอันสติแตกอีกครั้ง เธอถึงกับพ่นคำหยาบคายออกมา ทั้งที่ก่อนหน้านั้นแม้แต่พูดเสียงดังเธอก็ยังไม่เคยทำ พ่อแม่พี่น้องที่ทนไม่ได้ถึงกับรุมทุบดีเธอจนเธอสลบไป

แต่พวกเขาไม่มีวันรู้เลยว่า อันหนิงผู้อ่อนแอได้ตายจากไปแล้ว…

และดวงวิญญาณใหม่ที่เข้ามาแทนที่คือศาสตร์ตราจารย์แพทย์ผู้ผ่านสมรภูมิความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน

จากนี้ไป...โอกาสของเธอ ใครก็ไม่มีสิทธิ์มาชุบมือเปิบ และหากต้องไปชนบทจริง ๆ เธอก็จะไป แต่ก่อนไป… คงมีเรื่องสนุกให้ทำอีกหลายอย่าง