นางเอกเช่นข้าเกลียดนักแม่หญิงผู้ทะลุมิติ

นางเอกนิยายทะลุมิติผู้ช่วงชิงร่างผู้อื่น เหตุใดมีแต่คนชมชอบ...ยินดีทั้งที่เป็นผู้แย่งชิง แลผู้ที่ถูกแย่งชิงกลับถูกสาปแช่ง
พระผู้ทรงสร้างนึกเห็นใจ หากแต่แทนที่จักพานางกลับร่างเดิม กลับส่งให้นางมาอยู่ในร่างอื่น มิหนำซ้ำร่างนี้ยังเป็นร่างนางร้ายผู้สิ้นบุญ...
"โอ้ ! เมียรักของข้ากลับมาแล้วรึ ?" เสียงทุ้มต่ำแสนหวานเอื้อนเอ่ยขึ้น เมื่อสร้อยม่วงเงยหน้ามองบุรุษผู้นั้นกลับยิ้มหวาน
"ข้า…ข้า..."
หญิงสาวมิอาจอดกลั้นน้ำตามิให้ไหลออกมา ด้วยนางรู้ดีว่าหากย้อนกลับมาอยู่กงหน้าคุณพระธเนศ นางคงจักมิพ้นมีชะตากรรมดั่งเช่นคราก่อน
"ข้า…ข้าผิดไปแล้ว"
คนเป็นผัวยังยิ้มหวานให้เมียรัก แลยื่นมือไปปาดน้ำตาที่เอ่อล้นไหลอาบแก้มเมีย ช่างเป็นภาพที่น่าจดจำเสียเหลือเกิน คำเอื้องผู้โหดเหี้ยมดื้อด้านกำลังนั่งตัวสั่นร้องไห้ต่อหน้าผัว
"เอ็งทำอันใดผิดฤา ?"
"ข้า…ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดทุกอย่างนั่นแหละ ต่อไป…ต่อไปนี้ข้า...ข้าจักยอมทุกอย่าง คุณพี่…ฮือฮือฮือ ฮือ คุณพี่ได้โปรดไว้ชีวิตของข้าด้วยเถิดหนา ข้า…ข้ายอมแล้ว"
ร่างทั้งร่างสั่นเทาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ฝ่ามือเล็กบางพนมมือขึ้นกลางอกขอร้องอ้อนวอนคุณพระธเนศทั้งน้ำตานองหน้า สมัยตอนเป็นตนเองหาได้ต้องมาทำอันใดเช่นนี้ ด้วยคุณพระธเนศลุ่มหลงในตัวนาง หากแต่มิคาดคิดว่าพอจักมาเป็นคำเอื้องเมียเอกเพียงหนึ่งเดียว นางจักต้องมาขอร้องอ้อนวอนร่ำไห้ต่อหน้าของเขา
"เช่นนั้นก็ดี"
คุณพระยื่นมือเข้าไปลูบหัวเมียรักด้วยความอ่อนโยน แม้นจักถูกลูบหัวเช่นนั้นสร้อยม่วงก็ยังรู้สึกหวาดกลัวชายกงหน้าอีกอยู่ดี สิ่งเดียวที่นางทำได้คงจักมีแต่ต้องเชื่อฟังอย่างเลี่ยงมิได้
แต่เหตุใด...มันถึงยังเป็นเช่นนี้อยู่อีก !

ปล. ซื้อผ่านเว็บไซต์จะได้ราคาถูกกว่าระบบแอปเปิ้ลนะคะ