รักพอดี

ศรินธร พิจักษ์ศิลป์ (ลูกศร)

สาวสวย มั่นใจ แต่ขี้อาย การงานดี บ้านมีฐานะ ไม่ขาดอะไรยกเว้นแต่คนข้างกาย ก็เกิดมาจนอายุ 25 ปี ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน วันดีคืนดีเลยลองเข้าแอปหาคู่ ปัดขวาจนเจอผู้ถูกใจ

วริษณ์ วรงค์เรืองสกุล (โฬม)

ชายหนุ่มสูงหล่อ โดดเด่น บ้านรวย เรื่องเสน่ห์ไม่ต้องพูดถึง ขี้เล่น ตลก อบอุ่น แต่ก็ไม่ได้ใช้มันพร่ำเพรื่อ เบื่อที่สุดคือสาวๆ ที่แม่พยายามหามาให้ ถึงจะอายุ 29 ปี แต่ถ้าไม่เจอคนที่พอดีกัน ก็ไม่อยากจะสานต่อ

......

"เขากลับไปแล้วเหรอครับคุณ?"

"คงงั้นแหละค่ะ เอ่อ ขอบคุณคุณมากนะคะที่ช่วยดูกระเป๋าให้"

ริมฝีปากอวบอิ่มแย้มน้อยๆ ทั้งยังพยักหน้าลงเป็นการขอบคุณจากใจ เธอเองก็เสียมารยาทไป ทั้งๆ ที่ไหว้วานรบกวนเขาแท้ๆ

ศรินธรมองสำรวจชายหนุ่มเจ้าของเสียงนุ่มทุ้ม จนได้เห็นว่าผู้ชายคนนี้ก็หน้าตาดีใช่เล่น

คิ้วเข้มเอย จมูกโด่งเอย ปากเอย มันรับกับใบหน้า จะบอกว่าเขาหล่อมากก็คงว่าได้ ใบหน้าเกลี้ยงเกลา เสื้อเชิ้ตที่ถึงแม้จะไม่เป็นทางการเพราะการพับแขนเสื้อขึ้นจนถึงข้อศอกแต่ก็ดูภูมิฐาน

ก่อนจะเห็นว่าที่นั่งตรงข้ามชายหนุ่มนั้นก็ว่างเปล่าแบบเดียวกับเธอ

"ยินดีครับ ผมว่าคุณกับผมนี่เจอเหตุการณ์คล้ายๆ กันเลยนะครับ"

"อย่าบอกนะว่าคุณก็เพิ่งจะโดนชิ่งเหมือนฉัน"

"ใครว่าล่ะครับ ของผมแย่กว่าอีก เรียกว่าไม่มาตั้งแต่แรกเลยดีกว่า"

เสียงทุ้มเอ่ยอย่างติดขำ จนศรินธรที่ตาโตตกใจอยู่ถึงกับยิ้มตามชายหนุ่ม ในขณะที่เธอคิดว่าชีวิตเธอแย่ มันยังมีคนที่น่าสงสารกว่าอีกสินะ

สวยแบบเธอโดนเท

หล่อแบบเขาก็ยังโดนเท

โลกนี้มันช่างโหดร้ายนัก..



"งั้นคุณมานั่งกับฉันไหมล่ะคะ"

"ครับ?" เสียงชายหนุ่มออกจากประหลาดใจเล็กน้อย "แต่จะดีเหรอครับ แล้วถ้าเขากลับมาล่ะ"

"คงไม่มาแล้วค่ะ"

ศรินธรยิ้มแบบมั่นใจ ก็ทั้งคนทั้งรถหายไปแบบนั้น ยิ่งสมาร์ตโฟนไม่มีข้อความเข้ามาบอกกล่าวเหตุผล เธอก็เดาว่าผู้ชายคนนี้คงไม่เหมาะที่จะให้โอกาสอีกต่อไป

เชอะ! นายนั่นอยากพลาด อดได้ของดีของเด็ดแบบเธอเอง ช่วยไม่ได้..

ตั้งใจว่าอายุเท่านี้แหละน่าจะเหมาะกับการลองคบกับใครสละโสดและสละซิง แต่นัดครั้งแรกก็เจอดี โดนเททิ้งไว้กลางทาง!

ไอ้เวร!

ไอ้ผู้ชายเฮงซวย!

อย่าให้แม่เจอนะ จะด่าให้เปิดเปิง! แต่จะด่าด้วยคำสุภาพ ไม่ใช่แบบเสียงในหัว

มือใหญ่หยิบแก้วไวน์บนโต๊ะตัวเองพร้อมเดินมานั่งตรงกันข้ามกับสาวสวยใจดีที่เพิ่งจะเอ่ยอนุญาตให้เขาได้ร่วมโต๊ะ

ชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปีโบกมือเรียกพนักงานให้เข้ามาหา ก่อนจะเอ่ยกระซิบอะไรแบบที่คนที่นั่งเท้าคางมองทำหน้างง

"ผมบอกให้เขารวมบิลคุณเข้ากับบิลผมครับ ผมโฬม วริษณ์ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

และแล้วสิ่งที่ศรินธรสงสัยก็คลี่คลาย หญิงสาวมองคนแปลกหน้าใจดีที่เพิ่งจะแนะนำตัวอย่างประหลาดใจ เธอมองมือใหญ่ที่ยื่นมาตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะจับมือทักทายเขาคืน

"ลูกศรค่ะ ศรินธร แต่ความจริงคุณไม่เห็นจะต้องลำบาก"

"ผมไม่ชอบเห็นผู้หญิงต้องออกเงินน่ะ"

"สายเปย์ว่างั้น"

"เปย์ไปก่อน ไม่พอค่อยกู้ แต่ต้องหาที่ดอกศูนย์เปอร์เซ็นต์นะ.."

ยิ้มขี้เล่นเผยออก จนอีกฝ่ายต้องขำในลำคอ..

....
นิยายรัก Feel good โรแมนติก ลองอ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อนะคะ
ขอบคุณค่ะ