คนวาดหนังคนนั้น

เพชรทำตัวเสเพลไปวัน ๆ และไม่เคยอินังขังขอบกับสิ่งใด แต่ชีวิตฟุ้งเฟ้อของเขามีอันต้องพลิกผันเมื่อถูกพ่อเนรเทศมายังสถานที่ห่างไกล

จังหวัดที่เงียบสงบและเรียบง่ายไม่เข้ากับเขาโดยสิ้นเชิง หนทางเดียวที่จะกลับกรุงเทพได้คือการทำให้โรงหนังใกล้เจ๊งของปู่กลับมาทำกำไรอีกครั้ง

ชีวิตที่น่าเบื่อเพิ่งจะเริ่มขึ้นก็มีใครบางคนก้าวเข้ามา อีกฝ่ายเป็นของเล่นแปลกใหม่ที่ช่วยฆ่าเวลาได้ดี แต่ไม่ว่าจะดียังไง ของเล่นก็คือของเล่น ไม่มีทางเป็นของจริงไปได้