หม่ามี้ของเชอรีลต้องเป็นเลขาของปะป๊าเท่านั้น!

เมื่อหกปีก่อน ภูริชและฌานิศาเลิกกันเพราะมีแผนความคิดในอนาคตที่ไม่ตรงกัน แต่ในตอนนี้กลับได้มาพบกันอีกครั้งเพียงเพราะฌานิศาเมาเพราะโดนแฟนนอกใจจึงเผลอโทรหาภูริชที่เป็นแฟนเก่า ฌานิศาตื่นขึ้นมาในบ้านของภูริชด้วยอาการตกใจ ก่อนจะตกใจอีกครั้งในตอนที่เห็นภูมินั้นมีลูกสาวตัวน้อย โดยไร้ซึ่งเงาของภรรยา
*********
พลั่ก!

แขนแกร่งตวัดร่างเล็กเข้ามากอดทว่ากลับโดนแขนเล็ก ๆ ของเชอรีลผลักออกด้วยใบหน้าที่โกรธเคืองและเต็มไปด้วยน้ำตา

"เชอรีลทำแบบนี้ทำไมล่ะลูก" น้ำเสียงเขาเข้มขึ้นเล็กน้อยเพราะสถานการณ์ในตอนนี้ดูยากมากกว่าทุกวัน

"โกรธปะป๊าอ่า" คนตัวเล็กตอบเสียงสั่นเครือ เพราะในความคิดของเชอรีล ภูริชเป็นคนเอาฌานิศาไปจากเธอ

"โกรธปะป๊าได้ยังไง หนูลองนับหนึ่งถึงสิบแล้วคิดดูดี ๆ ว่าทำถูกหรือเปล่า ทำแบบนี้ปะป๊าเสียใจนะรู้ไหม"

นัยน์ตาคู่คมสั่นระริก เขามองหน้าลูกสาวด้วยหัวใจที่เจ็บปวด นึกน้อยใจขึ้นมาว่าทำไมลูกถึงเห็นความสำคัญของฌานิศามากกว่าเขา และทำไมเชอรีลถึงไม่ฟังเขาเลยสักนิด ตอนนี้เขาเหนื่อยมากจริง ๆ

หนึ่ง... ฉอง... ฉาม...

เด็กน้อยสบตาผู้เป็นพ่อพร้อมนับเลขเสียงสั่นสะอื้น

"ฉิบ"

"ตอนนี้เป็นยังไง หนูรู้สึกดีขึ้นหรือยัง"

"ม่าย" ดวงหน้าเล็กส่ายหน้าปฏิเสธ

"ทำไมครับ?"

"ฮึก คิดถุงหม่ามี้"
*********
สำหรับ ios แนะนำให้ซื้อผ่านเว็ปจะถูกกว่าค่ะ