ใต้อาณัติท่านอ๋องทมิฬ (เล่มเดียวจบ)

เขาร้ายกับคนทั้งใต้หล้า แต่กับนาง สตรีเอวบางร่างน้อย ไร้พิษภัย หลี่หลงเฟยกลับพ่ายแพ้ มิใช่เพียงพ้ายแพ้ เขายังหวาดกลัวนางอีกด้วย ชินอ๋องจอมทิมฬกลัวที่สุด เขากลัวพระชายาหลัวไม่รัก!
---------------------------------------------------------
หลังออกจากวังหลวง หลี่หลงเฟยก็ทิ้งสมญา 'ท่านอ๋องทมิฬ' ไว้เบื้องหลัง ก่อนแปลงกายเป็นพยัคฆ์เจ้าเล่ห์ งัดกลอุบายที่แม้แต่ตนเองก็ไม่เคยคิดว่าจะมีวันต้องใช้
ในเมื่อหลัวเย่หลีตั้งใจหลบหน้าเขามาเกือบหนึ่งเดือน เช่นนั้นเขาก็จะทำให้นางเป็นฝ่ายมาหาเขาเอง
แผนการนั้นมิได้ซับซ้อน เพียงแสร้งเมามาย กลับถึงตำหนักก็โวยวาย ทุบทำลายข้าวของ เอาแต่ร้องเรียกหา 'อาหลีน้อย' ไม่หยุด จนข่าวลือแพร่ไปถึงหูผู้เป็นเจ้าของนามนั้น
เพราะเขารู้ดีว่า ต่อให้นางโกรธเพียงใด ก็ไม่มีวันทอดทิ้งผู้บาดเจ็บหรือผู้ไร้สติไว้ตามลำพัง
จะโทษเขาก็มิได้
หลี่หลงเฟยอาจกล้าหาญพอจะเผชิญหน้าศัตรูนับหมื่น วางแผนศึกจนผู้คนทั่วใต้หล้าครั่นคร้าม อีกทั้งต่อกรกับเหล่าขุนนางหัวเก่าเพื่อช่วยเสด็จพี่ปกป้องราชบัลลังก์มาตั้งแต่เยาว์วัย ทว่าเมื่อเป็นเรื่องของภรรยา เขากลับจนปัญญายิ่งกว่าต้องเผชิญศึกใหญ่
ชินอ๋องผู้มีนามสะเทือนใต้หล้า ผู้คนต่างขนานนามว่า 'ท่านอ๋องทมิฬ' กลับหวาดหวั่นต่อสตรีตัวเล็กเพียงผู้เดียว
สิ่งที่เขาหวั่นเกรงหาใช่คมดาบหรือห่าธนู หากเป็นสายตาเย็นชาของหลัวเย่หลี และถ้อยคำเพียงประโยคเดียวที่นางอาจเอ่ยออกมา
'ขอหนังสือหย่า'
ก่อนออกจากวัง เขาเคยรับปากพระมารดาและเสด็จพี่อย่างหนักแน่นว่าจะกลับมาสารภาพผิดกับนางทันที ทว่าเพียงนึกถึงใบหน้าเรียบเฉยของคนตัวเล็ก ความกล้าที่เคยมีก็พลันสลายราวควัน
*****เป็นนิยายขนาดสั้น อย่าคาดหวังเยอะค่ะ แหะๆ เน้นฟินไรต์มิได้เน้นสมเหตุสมผลนะ เราเตือนคุณแล้วววว****