หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง (เล่ม 12) ตอน ปฐมบทรุ่งอรุณใหม่

เมื่อลิลี่ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพที่เตรียมพร้อมมาเพื่อสังหารนาง บททดสอบครั้งใหญ่ที่สุดจึงเริ่มต้นขึ้น
และเมื่อฝุ่นจลาจลจางลง แรงม้าจะไม่ใช่ขีดจำกัดของการเดินทางอีกต่อไป รุ่งอรุณของอารยธรรมบทใหม่กำลังจะมาถึง ท่ามกลางเกมการเมืองของสามขั้วอำนาจ
******
ลิลี่เงยหน้ามองจงเหยี่ยนบนหอคอยอย่างเย็นชา นางไม่คิดจริงๆ ว่าโอรสสวรรค์ผู้นั้นจะกล้าใช้ชีวิตมนุษย์จำนวนมากเพียงเพื่อหยุดนางคนเดียว
ส่วนจงเหยี่ยนที่อยู่บนหอคอยสูงกลับขนลุกวาบไปทั้งแผ่นหลังเมื่อเห็นภาพเบื้องล่าง เขาเคยคิดว่าเซียนย่อมมีเมตตา คงไม่กล้าฆ่ามนุษย์ต่ำต้อยจำนวนมาก ทว่านางกลับทำได้อย่างหน้าตาเฉย
นางมีท่าทางไม่ต่างจากเทพธิดาสงครามที่ยืนอยู่บนกองซากร่างมนุษย์ เขากลัวจนต้องรีบดึงนกหวีดรูปก้นหอยขึ้นมาเป่าด้วยมือที่สั่นเทา เสียงหวีดแหลมดังสะท้อนทั่วกำแพงวัง
ทันใดนั้น พวกทหารไห่หนิงด้านบนก็โยนถุงผ้าจำนวนมากขึ้น พลธนูอีกกลุ่มยิงธนูใส่ถุงเหล่านั้นจนแตกกลางอากาศ ผงสีขาวจำนวนมหาศาลร่วงลงมาราวหิมะ
ลิลี่ขมวดคิ้ว นางยังไม่เข้าใจว่าพวกมันกำลังทำอะไร แต่จงเหยี่ยนที่มองลงมากลับกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เขาได้แต่ภาวนาในใจให้ผงดินบริสุทธิ์ของนักพรตได้ผล
มิฉะนั้น...เขาก็ไม่รู้แล้วว่าจะหยุดเซียนสตรีได้อย่างไร
ไม่นาน ลิลี่ก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ ความร้อนค่อยๆ แผ่ขึ้นจากผิวหนัง ไม่ใช่ร้อนจากอากาศ แต่ร้อนที่ใบหน้า หมวกไอน้ำที่คลุมอยู่ราวกับถูกต้ม ความร้อนแผ่เข้ามา และเร็วขึ้นเรื่อยๆ เหมือนมีคนค่อยๆ เพิ่มความร้อนในหม้อเพื่อต้มนางทั้งเป็น
*******