คนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ

"วันนี้เพิร์ลจะเข้างานกี่โมงครับ ถ้าตื่นตอนนี้"
คำถามนั้นทำให้หญิงสาวหน้ามุ่ย
"ก็แหม... เพิร์ลเข้างานแปดโมง ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงครึ่งเองค่ะ เพิร์ลอาบน้ำแต่งตัวแป๊บเดียวก็พร้อมทำงานแล้วค่ะ ห้องทำงานก็อยู่บนนี้ไม่ได้ต้องเดินทางไปไหน แล้วพี่จอมจะอาบน้ำที่ไหนคะ ปกติแม่บ้านต้องเตรียมอะไรให้รึเปล่า" ถามสักหน่อยเดี๋ยวจะหาว่าเธอไม่ใส่ใจงาน หญิงสาวคิดในใจ
"ห้องพี่อยู่บนนี้ก็อาบที่นี่สิ แต่เดี๋ยวพี่ไปอาบห้องน้ำด้านนอกก็ได้ เพิร์ลไปเตรียมผ้าเช็ดตัวกับน้ำไว้ให้พี่ทีครับ"
***********************
"ปกติพี่จะทำงานข้างบนนี้เป็นหลัก เพิร์ลควรจะหัดชงกาแฟให้พี่เพราะพี่ไม่ชอบให้มีคนเข้าออกยุ่มย่ามวุ่นวายเกินจำเป็น แต่วันนี้เป็นวันแรกเพิร์ลสั่งให้พี่จากครัวข้างล่างก็ได้ แล้วถ้าเพิร์ลหิวก็สั่งมาเผื่อตัวเองด้วยก็ได้ลงบัญชีพี่ไม่ต้องจ่ายเอง"
ชายหนุ่มสั่งแล้วเดินผ่านเธอไปเข้าห้องน้ำโดยไม่รอฟังว่าคนรับฟังจะว่าอย่างไร พิมพ์อัปสรยกมือขึ้นเกาศีรษะอย่างงงๆ ‘หัดชงกาแฟพี่จอมพูดจริงดิ เขากล้ากินด้วยเหรอเรายังไม่กล้ากินฝีมือตัวเอง ล่าสุดลองชงแล้วก็เหมือนน้ำล้างจานชัดๆ’

จิรกรเข้ามาในห้องน้ำ เห็นของที่พิมพ์อัปสรวางเตรียมไว้ให้ก็นึกชมในใจ ‘ใช้ได้เหมือนกันนี่ นึกว่าจะไม่เป็นโล้เป็นพาย ไม่รู้เรื่องอะไรเลย’
เขาถอดแว่นตาออกวางไว้ในบริเวณนั้น จากนั้นเริ่มล้างหน้าแปรงฟัน ถอดเสื้อคลุมออกล้างตัวที่ฝักบัวแล้วร่างกายแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแบบอดีตนักกีฬาก็ก้าวลงไปในอ่างน้ำอุ่น
"อ๊าก..." ชายหนุ่มร้องออกมาแล้วชักขาขึ้นแทบไม่ทัน น้ำที่คิดว่าอุ่นมันอุ่นจนเกินกลายเป็นร้อนจี๋
‘