กำหราบป่า

"ลางร้าย... นี่คงเป็นลางร้ายแน่ ๆ"
มืออันสั่นเทาของหญิงชราค่อย ๆ ควานหาในความมืด จนกระทั่งสัมผัสเข้ากับกะลามะพร้าวแห้ง ที่วางอยู่ใกล้ตัว แกจับมันขึ้นมาแล้วออกแรงเคาะลงกับพื้นไม้กระดานเสียงดัง โป๊ก ๆ ๆ เป็นจังหวะ หวังจะให้เสียงเคาะกะลานั้น ช่วยส่งเสียงประสาน ข่มเสียงฟ้าคำรามที่กำลังบดบังจิตใจ
อาการหวาดหวั่นพรั่นพรึงของยายหวาน จะเป็นเช่นนี้อยู่บ่อยครั้งหากได้ยินเสียงดังเลื่อนลั่นจากท้องฟ้า แน่นอนว่า ถ้าไม่ใช่คนในพื้นที่ หรือคนรู้จักกันดี ใครผ่านมาพบเห็นท่าทางแปลกประหลาดเช่นนี้ คงจะคิดว่าแกสติฟั่นเฟือนหรือเป็นบ้าไปแล้ว แต่สำหรับผู้คนในหมู่บ้านโนนสง่าแห่งนี้ ต่างให้ความเคารพนับถือยายหวาน ในฐานะเป็น "ร่างทรง" ของพ่อปู่สง่า ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกสร้างหมู่บ้านแห่งนี้ขึ้นมา ตั้งแต่ตอนแรกเริ่ม