ภรรยาจำใจ สามีจำยอม

"พี่อยากช่วยให้หนี้มันหมด" เขาบอก
"แหม ให้แม่ขวัญได้ดิ้นรนเองบ้างเถอะ เขาจะได้เข็ด ไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับการพนันอีก"
"พี่ว่าคุณแม่ท่านได้บทเรียนแล้วล่ะ แต่พี่อยากให้ขวัญสบายตัว อย่างน้อยก็ไม่มีภาระอะไรให้ต้องกังวล หรือหักโหมทำงานหนักเหมือนที่ผ่านมา"
ขวัญฤทัยรีบส่ายหน้า
"ไม่ได้ค่ะ"
"ทำไม"
"ขวัญเกรงใจ"
ศตวรรษถอนหายใจ "ขวัญดื้อ… เหมือนคนไข้ของพี่เลย"
คนตัวเล็กกว่าหัวเราะใส่เขาจนตัวโยกตัวโยน จู่ๆ ก็มาว่าเธอ ‘ดื้อเหมือนคนไข้’ ของเขา แล้วกุมารแพทย์ที่ต้องรักษาคนไข้เด็ก จะทำยังไงกับ ‘เด็กโค่ง’ แบบเธอล่ะเนี่ย
"ขวัญไม่ใช่คนไข้ของพี่ซักสักหน่อย"