ชาตินี้บุตรสาวนางร้ายไม่ขอเป็นไท่จื่อเฟย

....โปรย....

เฟิ่งเปาเปาไม่อยากเป็นไท่จื่อเฟย ไม่ใช่เพราะไม่ชอบตำแหน่งนั้น แต่เพราะนางรู้ดีว่า ชะตากรรมเดิมต้องแลกมาด้วยการสูญเสียคนที่รักที่สุด
‘หากย้อนเวลากลับไปได้…ข้าจะไม่ยอมให้บิดาขึ้นลานประหารอีก!’
ในวันที่เฟิ่งเปาเปาตื่นขึ้นพร้อมความทรงจำของชาติที่เคยสูญเสียทุกสิ่ง พบว่าตอนนี้ทุกอย่างยังไม่สายเกินแก้ เฟิ่งเปาเปาจึงตั้งสัตย์กับตนเองว่า ชาตินี้นางจะต้องช่วยบิดา ปกป้องมารดา จะรักษาย่าเอาไว้ และอยู่ให้ห่างจากบุรุษผู้ที่จะกลายเป็นสามีของนางในชาติเดิมเพื่อเปลี่ยนจุดจบของจวนสกุลเฟิ่ง
ดังนั้นนางจึงตั้งเป้าหมายใหม่ในชีวิต ข้อหนึ่ง ช่วยบิดาให้พ้นจากลานประหาร ข้อสอง ดูแลให้ครอบครัวได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา และข้อสาม อยู่ให้ห่างจากโกวไท่จื่อ!
แต่ดูเหมือนข้อสามจะยากที่สุด เพราะไม่ว่านางจะหนีไปที่ใด ไท่จื่อกลับชอบโผล่มาเสียทุกครั้ง ยิ่งนางหนี เขากลับยิ่งเดินเข้าหา ยิ่งนางบอกว่าไม่อยากเป็นไท่จื่อเฟย เขากลับยิ่งทำทุกวิถีทางให้นางเปลี่ยนใจ จนนางรู้สึกว่าชีวิตในชาตินี้ คงไม่สงบอย่างที่หวังเสียแล้ว

แต่ไม่ว่าอย่างไร เฟิ่งเปาเปาก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า ชาตินี้ นางจะไม่เป็นไท่จื่อเฟยอย่างเด็ดขาด!