รักเกินฝันกับไอดอลในดวงใจ

ตั้งแต่พี่ลลิตเคยช่วยเธอจากการถูกแฟนเก่าทำร้าย
นับจากนั้นนลินก็เฝ้าติดตามผลงานพี่ลลิตตลอดมา

.....................
ขณะนั่งรออาหาร ซึ่งน่าจะนานเพราะคนเยอะ นลินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูภาพที่ตนเองเพิ่งถ่ายในงาน มีแต่รูปเดี่ยวของลลิต มีภาพคู่กับมิราเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ดูไปก็กรี๊ดความสวยความเท่ของลลิตไปด้วย

"เอ่อ ขอโทษนะคะ ขอนั่งด้วยคนได้ไหม"

เสียงอันคุ้นหูนั้นทำให้นลินเงยหน้าจากโทรศัพท์เพื่อสบนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่มีแพขนตายาวงอน

เธอตกใจอ้าปากค้าง และเกือบจะร้องกรี๊ดออกมา แต่มือเรียวนั้นกับยกปิดปากคน และกระซิบเบาๆ ได้ยินกันสองคน

"อย่ากรี๊ดสิคะ พี่กำลังหนีซาแซงอยู่"

นลินพยักหน้ารับ ลลิตจึงลดมือลงพร้อมกับถามอีกครั้ง

"พี่นั่งด้วยได้ใช่ไหมคะ"

"ได้ ได้ค่ะ พี่ลลิตนั่งเลยค่ะ" นลินละล่ำละลัก มองใบหน้าสวยตรงหน้าไม่วางตา

ลลิตยิ้มให้ แล้วเอ่ยขึ้นเจือเสียงหัวเราะแผ่ว

"จ้องขนาดนี้ พี่ก็เขินเป็นนะ"

"ขอโทษค่ะ หนูคิดว่าตัวเองฝันไป" พูดแล้วยิ้มเขิน

"แบบนี้ยังจะคิดว่าตัวเองฝันไหมล่ะ" ลลิตเอ่ยพร้อมเอื้อมมาบิดแก้มคนตรงหน้าเบาๆ

นลินถึงกับตัวชาไปทันที เพราะเป็นการบิดแก้มที่นุ่มนวลมาก

.....................

เป็นนิยายแนวเกิร์ลเลิฟเรื่องแรก

แนวฟีลกูด พลอตเบาๆ ไม่หวือหวา ไม่มีดราม่า หรืออะไรให้ลุ้นมากมาย นอกจากลุ้นในความสัมพันธ์ของตัวละคร

เน้นฮีลใจ อบอุ่น สดใส

ฝากติดตามด้วยนะคะ