ไม่รักคือรัก

เพราะภาพจำที่อยู่ในหัวคือผู้ชายเจ้าชู้ทุกคนคุณหมอสาวจึงปิดประตูลงกลอนใส่หน้าชายหนุ่มที่เข้าหา
จนใครๆต่างมองว่าดาวิกาคือดี้หรือไม่ก็ทอมบอยแต่เธอหาแคร์ไม่
เพราะเป้าหมายในชีวิตคือสาวโสดที่จะไม่มีวันแต่งงาน

เขาผู้หลีกหนีความวุ่นวายในเมืองกรุงมุ่งหน้าสู่เมืองแห่งผลไม้
ราพณ์ไม่ได้กลัวความรักแต่เขาอยากพักใจไว้ชั่วคราว
แต่ชีวิตทั้งคู่ราวกับถูกฟ้าลิขิตไว้แล้ว

"น่าจะเป็นต้นหอมติดฟันคุณ" ซองไม้จิ้มฟันที่มีในร้านอาหารถูกยื่นมาตรงหน้าคุณหมอสาว "ถ้าคุณยังไม่เสร็จผมจะปิดกระจกให้" ดาวิกาอึ้งตกใจพูดไม่ออกริมฝีปากบนล่างเม้มแน่น
"ผมให้...คุณน่าจะต้องใช้มัน" ดวงตาคมกริบมองหญิงสาวผมซอยสั้นที่ใช้กระจกรถของเขาแทนกระจกเงาส่องใบหน้าตัวเอง
"ไม่ต้อง ขอบคุณ"